فصل چهارم راهب و راهبههاى كلشيد
غير از اسقفها گروه ديگرى از صاحبان مقام مذهبى در كلشيد اقامت دارند كه مردمان محل آنان را سيناسكارى (
sinasquarie
) مىنامند و همطراز رهبانان مىباشند . اينان كليسايى مخصوص به خود دارند ؛ دولتمندند و مانند اسقفها به تنعم و آسايش تمام زندگى مىكنند .
كشيشان كلشيد بر اطلاق به آيين سن بازيل (
saint basile
) مىباشند . اينان بنابر آنچه در كتاب مقدس آمده در زمانهاى قديم سه گروه بودهاند . يك دستهء آنان چون همانند بيشتر روحانيان زمان حاضر زندگى اجتماعى داشتند سنوبيت (
cenobite
) نام گرفتهاند . گروه ديگر كه در بيابانها به سر مىبردند ، و در آن جا عبادت مىكردند آناشرتها (
anachoretes
) نام داشتند ، و آخرين صنف رموبوتها (
remobothes
) ناميده مىشدند كه دو يا سه نفرى در آباديها با هم زندگى مىكردند ، و از دسترنج خويش روزگار مىگذراندند . اين صنف بيشتر خواهان مال و طالب زمين بودند و به امور دينى و آسمانى ايمان نداشتند .
به طور كلى و در مجموع ، همهء اين صنوف كشيشان روزه مىگرفتند ، نسبت به هم صميم و مهربان بودند و از انجام دادن خدمت ، و همكارى به هم دريغ نمىورزيدند . كاسيان در بخش هفتم فصل دهم كتاب خود صنف چهارمى براى اين جماعات روحانى قائل شده ، و آنها را سارابياتها ناميده است . اين دسته از نظر خلق و خوى و معتقدات با صنف سوم نزديك بودهاند .
كشيشانى كه در اينروزگاران در كلشيد اقامت دارند همه از روحانيان صنف سوماند . اينروحانيان به بهانهء جمع كردن صدقه براى بيت المقدس از معابد كوه آتس