كردند . اين نكته در هنگام بيان نفى حضور حذيفه در بدر على رغم سابقهدار بودن اسلامش ، بيان شده است « 1 » . واقدى در روايت ديگرى در مغازى اين خبر را تأييد كرده و تعدادى از اصحاب رسول خدا ( ص ) را كه در جنگ بدر حضور داشتهاند نام مىبرد كه عمار يكى از آنان است « 2 » . همچنين تفاصيل ديگرى از شجاعت اين صحابى در كشتن سه تن از مشركين ( حارث بن حضرمى ، يزيد بن تميم و على بن امية بن خلف ) و به اسارت در آوردن يكى از بزرگانشان ( ابو العاص بن نوفل بن عبد شمس ) را بيان مىدارد « 3 » .
همچنين عمار در غزوهء احد مشاركت جست و در پى بىآن نامش با كشتن يكى از بزرگان قريش از بنى اميه به نام معاوية بن مغيرة بن ابى عاص پيوند خورد .
عثمان از رسول خدا ( ص ) درخواست كرد تا معاويه را عفو كند و او طى سه روز به مكه بازگردد . امّا پس از آن اخبارى به رسول خدا ( ص ) رسيد كه حكايت از پنهان شدن معاويه در « عقيق » داشت . وقتى پيامبر براى شركت در غزوهء « حمراء الأسد » حركت كرد ، مسلمانان را به جستجوى وى فرستاد . زيد بن حارثه و عمار بن ياسر او را يافته به قتل رساندند « 4 » . عمار در غزوهء « ذات الرّقاع » همراه پيامبر بود « 5 » ؛ و بيرق مهاجرين را در آستانهء غزوهء مريسيع بر دوش مىكشيد « 6 » . اگر به روايت وهب بن جرير توجه كنيم ، تأكيد دارد كه عمار در همهء عمليات جنگى به ويژه در غزوهها مشاركت داشته است . در روايتى از زبان وى آمده است : « به همراه رسول خدا ( ص ) با انسانها و جنيان جنگيدم » « 7 » . علاوه بر آن عمار در بين كسانى بود كه مسئول انتقال نامههاى رسول خدا ( ص ) به خارج از شبه جزيرهء عرب و يا اطراف آن گرديدند . او دعوت شام به پذيرش اسلام را بر دوش كشيد ؛ و مسئول رسانيدن نامه به أيهم بن نعمان غسانى در شام بود « 8 » .
در واقع عمار با مصداقيت و انگيزه و تلاش و ايمان استوارش ، نمايانگر نمونهء يك صحابى حقيقى در زمان خود و همهء زمانهاست . او در رزمآورى از پيامبر جدا
هامش
( 1 ) ابن سعد ، همان ، ص 250 .
( 2 ) واقدى ، مغازى ، ج 1 ، ص 24 .
( 3 ) همان ، صص 139 ، 147 ، 150 و 151 .
( 4 ) همان ، ص 334 .
( 5 ) همان ، ص 397 .
( 6 ) همان ، ص 407 .
( 7 ) ابن سعد ، همان ، ص 250 .
( 8 ) يعقوبى همان ، ص 78 .