نسبت به بقيهء مردم در اين كار راغبتر و بر آن حريص نيستم ؛ اما دوست دارم كه بين من و خداوند سبحان حجابى نباشد و من با اطاعت از فرامين الهى و سنت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به او تقرّب جويم . براى اجراى عدالت و نابودى ظلم ، حق هركس را در فئ و اموال بگيرم و آن را در جايگاهى كه در سنت و قرآن مشخص شده قرار دهم و از هدر رفتن آن جلوگيرى كنم تا به خداوند نزديك شوم و فضلش در من افزون شود و نزد او به سبب قرابت با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مورد كرامت و رحمت قرار گيرم . خداوند ، در آنچه شما او را توصيف مىكنيد ياور ماست و من پناه مىبرم به خدا كه از كسانى باشم كه گفتارشان با كردارشان متفاوت و عملشان با مواعظشان مخالف است .
25 . گفتوگوى ابو حنيفه و جعفر صادق
زبير برايم از محمد بن عبد الله قرشى نقل كرد و گفت :
سليمان بن جعفر بن ابراهيم بن محمد بن على بن عبد الله بن جعفر بن ابى طالب كه مادر على بن عبد الله بن جعفر ، ام جعفر زينب دختر على بن ابى طالب عليه السّلام و مادر او نيز فاطمه دختر رسول الله صلّى اللّه عليهم است ، برايم از محمد بن يحيى ربعى روايت كرد :
ابن شبرمه « 1 » گويد : من و ابو حنيفه بر جعفر بن محمد بن على « 2 » وارد شديم و بر او سلام كرديم . من كه از قبل با او دوست بودم ، به او گفتم : خداوند تو را به كمال برساند ، اين مرد ( ابو حنيفه ) از اهالى عراق ، فقيه و عالم است . جعفر بن محمد به من گفت : شايد او همان كسى است كه به رأى خودش در دين قياس مىكند . بعد خطاب به من گفت : او نعمان بن ثابت است ؟ ابن شبرمه گويد : تا امروز نام او را نمىدانستم . ابو حنيفه به او گفت :
خداوند تو را سلامت بدارد ، درست است . جعفر به او گفت : پرهيزگار باش و دين را به رأى خودت قياس نكن ؛ اولين كسى كه قياس كرد ، شيطان بود . هنگامى كه خداوند بلندمرتبه به شيطان امر كرد كه به آدم سجده كند ، او گفت :
أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ *
هامش
( 1 ) . قاضى عبد الله بن شبرمه ، قاضى كوفه در 120 ق و كسى است كه از قاضى شريح روايتهاى زيادى نقل كرده است . ( الطبرى 7 / 59 ؛ وكيع 2 / 193 و 224 )
( 2 ) . منظور امام جعفر صادق ( ع ) است .