بعد رو كرد به ابن مخرمه كندى و گفت : چه ميزان با زبان قبيلهات آشنايى دارى ؟
كندى گفت : آگاهى كامل دارم .
خالد گفت : به من بگو شناتر يعنى چه ؟ گفت : انگشتها .
خالد : صنارتين چيست ؟ كندى : گوشها .
خالد : جحمتين چيست ؟ كندى : چشمها .
خالد : الميزم چيست ؟ كندى : دندان .
خالد : الزبّ چيست ؟ كندى : ريش .
خالد : الفقحه چيست ؟ كندى : پنجه .
خالد : الكتع چيست ؟ كندى : گرگ .
خالد : آيا به كتاب خدا ايمان دارى ؟ كندى : بله .
خالد : پس چگونه گمان مىكنيد شما نخستين عرب و اصيلترين آنها هستيد و ما مستعربيم ( عرب شدهء غير اصيل ) ؟ در حالىكه خداوند بلندمرتبه در كتابش مىفرمايد :
بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ
« 1 » و ديگر بار مىفرمايد :
ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ
« 2 » و خداوند عزّ ذكره مىفرمايد :
جَعَلُوا أَصابِعَهُمْ فِي آذانِهِمْ
« 3 » و نگفته است : « شناترهم فى صنانيرهم » و نيز مىفرمايد :
الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ
« 4 » نمىگويد : « الجحمة بالجحمة » . خداوند بلندمرتبه مىفرمايد :
السِّنَّ بِالسِّنِّ
« 5 » نمىگويد : « الميزم بالميزم » و مىفرمايد :
يَا بْنَ أُمَّ لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي وَ لا بِرَأْسِي
« 6 » نمىگويد : « لأتأخذنى بزبى و لا بفقحتى » . مىفرمايد :
فَأَكَلَهُ الذِّئْبُ
« 7 » نمىگويد : « فاكله الكتع » . اما اى برادر يمنى از چهار چيز از تو مىپرسم . اگر پاسخ مثبت دادى كه هيچ ؛ اما اگر پاسخت منفى بود ، تو را مىكشم .
هامش
( 1 ) . شعراء / 195 .
( 2 ) . ابراهيم / 4 .
( 3 ) . نوح / 7 .
( 4 ) . مائده / 45 .
( 5 ) . مائده / 45 .
( 6 ) . طه / 94 .
( 7 ) . يوسف / 18 .