چهرهء على ( ع ) در جنگ خيبر
پس از صلح حديبيّه ، جريان جنگ خيبر « 1 » در سال هفتم هجرت پيش آمد و پيروزى در اين جنگ نيز به دست امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) انجام گرفت و از افتخارات زندگى آن حضرت ، مربوط به فتح در اين جنگ است كه همهء راويان و تاريخنويسان بر آن اتّفاق دارند و هيچ كس ترديد در آن ننموده است .
آنگاه كه ابو بكر پرچم را به دست گرفت و شكست خورد و اين شكست مايهء سرافكندگى و ذلّت بسيار عظيم مسلمين گرديد ، سپس رسول خدا پرچم را به دست رفيق او ( يعنى عمر بن خطّاب ) داد او نيز همانند اوّلى با شكست و سرافكندگى بازگشت و همين پيشامد ، اسلام را در سراشيبى سقوط و خطر جدّى قرار داده بود و رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) را بسيار ناراحت كرد و آثار خشم و اندوه از چهرهء رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) مشاهده مىشد ( در اين موقعيّت خطير و سرنوشتساز ) پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرياد برآورد :
« لاعطينّ الرّاية غدا رجلا يحبّه اللّه و رسوله و يحبّ اللّه و رسوله كرّار غير فرّار لا يرجع حتّى يفتح اللّه على يديه » .
« قطعا فردا پرچم را به دست مردى مىدهم كه خدا و رسولش او را دوست دارند و او خدا و رسولش را دوست دارد ، او كه حملههاى پياپى مىكند و هرگز پشت به جنگ
هامش
- كسى است كه در حجره ، كفش مرا وصله مىكند ، مردم شتابان به سوى حجره رفتند ديدند على ( عليه السّلام ) كفش آن حضرت را تعمير مىنمايد » ، ( ارشاد مفيد ، ج 1 ، ص 109 ) .
( 1 ) - « خيبر » سرزمين حاصلخيز در 32 فرسخى شمال مدينه ، داراى هفت قلعه و بالغ بر بيست هزار سكنهء يهودى بوده ، پيامبر با 1600 نفر با روش غافلگيرانه وارد اين سرزمين شد تا اين آخرين كانون ضدّ اسلامى را تحت حكومت اسلام درآورد ، مسلمين قلعههاى آنان را يكى پس از ديگرى فتح كردند و براى فتح قلعهء « وطيح » و « سلالم » بين يهود و مسلمين درگيريهاى شديدى رخ داد و ده روز طول كشيد ، سرانجام على ( عليه السّلام ) پرچم را به دست گرفت و موجب پيروزى كامل مسلمين گرديد .