پس از جنگ خيبر ، حوادث ديگرى رخ داد كه همانند آنچه قبلا ذكر شد ، نبود و بيشتر به صورت گروهى ( گروه ضربت ) بود كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) آن را تشكيل مىداد و به سوى دشمن مىفرستاد و خود آن حضرت در ميانشان نبود و اين رويدادها اهميّت رويدادهاى سابق را نداشت ؛ زيرا دشمنان ، ضعيف شده بودند و بعضى از مسلمين نياز به ديگران نداشتند ، گرچه امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) در همهء اين حوادث و فراز و نشيبها نقش سازنده و بهرهء وافر در گفتار و رفتار داشت .
چهرهء درخشان على ( ع ) در فتح مكّه
سپس ( در سال هشتم هجرت ) فتح مكّه پيش آمد همان رويدادى كه اسلام را استوار نمود و بر اثر آن اساس دين پابرجا گرديد و خداوند بزرگ در اين مورد بر پيامبرش منّت نهاد و قبل از آن ، خداوند مژده و وعدهء فتح مكّه ( و آثار درخشان آن ) را داده بود آنجا كه فرمود :
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ * وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً .
« 1 »
« چون يارى خدا فرا رسد و پيروزى رو كند و مردم را ببينى كه گروه گروه به دين خدا درآيند » « 2 » و سخن ديگر خداوند كه مدّتها قبل از اين نازل شده بود كه :
. . . لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرامَ إِنْ شاءَ اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُسَكُمْ وَ مُقَصِّرِينَ لا تَخافُونَ . . . .
« 3 »
« قطعا همهء شما به خواست خدا وارد مسجد الحرام مىشويد در نهايت امنيت و در حالى كه سرهاى خود را تراشيده يا ناخنهاى خود را كوتاه كردهايد و از هيچ كس ترسى نداريد » .
هامش
( 1 ) - سورهء نصر ، آيهء 1 - 2 .
( 2 ) - پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) روز دهم ماه رمضان ، سال هشتم هجرت همراه ده هزار نفر مسلمان مسلّح به سوى مكّه حركت كردند و مكّه را به محاصرهء خود درآوردند و سپس آن را فتح نمودند .
( 3 ) - سورهء فتح ، آيهء 27 .