على ( ع ) در آينهء جنگ بنى قريظه و بنى المصطلق
بعد از جنگ احزاب ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) تصميم به سركوبى يهود بنى قريظه ، اين دشمنان داخلى و فرصتطلب نمود ، همان توطئهگرانى كه در جنگ احزاب ، به دشمنان كمك كردند و پيمان خود را با مسلمين شكستند ، امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) همراه سى نفر به سوى آنان رفت . آنان به قلعههاى خود رفته بودند .
سرانجام على ( عليه السّلام ) بر آنان پيروز شد ، رعب و وحشت عجيبى از شجاعت على ( عليه السّلام ) بر دلهاى آنان افكنده شد و جمعى از آنان به دست على ( عليه السّلام ) كشته شدند و بقيّه بىسامان و دربهدر گشتند . ( اين واقعه در سال پنجم هجرت رخ داد ) .
و اين امتياز نيز همچون امتيازات گذشته ، نشانگر موقعيّت مخصوص على ( عليه السّلام ) و نقش اساسى سركوبى دشمنان كينهتوز اسلام است كه هيچيك از مسلمين ديگر داراى چنين موقعيتى نبودند .
* * * سال ششم هجرت فرا رسيد ، به مدينه خبر رسيد كه « حارث بن ابى ضرار » رئيس قبيلهء بنى المصطلق در صدد جمع كردن اسلحه و سرباز براى شورش و حمله به مدينه است پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) تصميم گرفت تا آنان را در سرزمين خودشان سركوب كند .
آزمايش بزرگى كه در اين جنگ ، دامنگير امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) شد نزد دانشمندان و تاريخنويسان ، مشهور است و پيروزى مسلمين در آن جنگ به دست على ( عليه السّلام ) انجام گرفت پس از آنكه جمعى از فرزندان عبد المطلب در اين جنگ دچار مصايبى شدند . امام على ( عليه السّلام ) دو مرد از بنى مصطلق را ( كه از سران آن قوم بودند )
هامش
- ( قلاسنگ ) جالوت را كشت . ( شرح اين ماجرا را مىتوانيد در تفسير نمونه ، ج 2 ، از ص 165 به بعد مطالعه كنيد ) .