مقام و شرافت منزلت ، همسان اوست ، كسى كه در كارش شكّى پيدا نشود و در سخنش ، خرده نگيرند .
و آن كس كه مانند خود شخصى است كه پيمان بسته و دستورش دستور اوست ، حكم و فرمان او نافذ و برقرار است و جاى عيب و ايراد نيست .
و با شكستن همين پيمان ( صلح با مشركان كه با اعلان برائت از مشركان شكسته شد ) اسلام قوّت گرفت و دين راه كمال را پيمود و بر قلّهء كمال رسيد و شؤون مسلمانان سامان يافت و مكّه به طور كامل تحت پرچم اسلام قرار گرفت ، و امور آنان به خير و خوبى رو به راه شد و خداوند خواست پايهء تمام اين امتيازات را به دست كسى انجام دهد كه نامش را ارجمند كرده و يادش را گرامى داشته و ( مردم را ) به بلندى مقامش راهنمايى نموده و در فضايل ، او را بر ديگران برترى داده است ، او همان امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) است . « 1 »
هيچ كس از قوم ، داراى چنين ويژگى و درخشندگى نبود و نمىتوانست در اين امتيازات ، نظير او و يا نزديك به او باشد .
امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) از اين گونه ويژگيها ، بسيار دارد كه چون بناى اين كتاب بر اختصار است ، از ذكر آنها خوددارى شد .
* * *
هامش
( 1 ) - توضيح بيشتر اينكه : اين اعلان برائت ، در حقيقت قطعنامهء بسيار تند و قاطع بر ضدّ مشركان و هرگونه بتپرستى بود كه توسّط على ( عليه السّلام ) در سرزمين منا خوانده شد كه در چهار موضوع خلاصه مىشد :
1 - الغاى پيمان مشركان .
2 - عدم حق شركت آنان در مراسم حجّ در سال آينده .
3 - ممنوعيت ورود مشركان به خانه خدا .
4 - ممنوعيت طواف افراد برهنه كه تا آن زمان بين مشركين رايج بود ( اين امور از آيات آغاز سورهء برائت و روايات استفاده مىشود ) .