رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) رساند .
پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) على ( عليه السّلام ) را در خانهء خود جاى داد و در حريم خود فرود آورد و چون يكى از افراد خصوصى خانواده با او رفتار كرد و او را از خانوادهاش جدا نساخت و او را محرم اسرار خود نمود و اين رفتار بيانگر يگانگى پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) با على ( عليه السّلام ) است و حكايت از آن دارد كه هيچكس از خويشان پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) نتوانستند چنين موقعيّت تنگاتنگى در محضر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) پيدا كنند و احدى را ياراى نيل به آن مقام ارجمند يا نزديك به آن مقام نبود ، به علاوه فضايل ويژهء ديگرى كه قبلا خاطرنشان گرديد كه قلب انديشمندان را شيفته نموده و سرشار از عشق و شوق كرده است .
11 - اعلان برائت از مشركان توسّط على ( ع )
يكى از ويژگيهاى مخصوص امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) آن چيزى است كه « در حديث برائت » آمده ( كه در سال نهم هجرت اتفاق افتاد ) پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) ( آيات برائت و بيزارى از مشركان را كه در آغاز سورهء توبه آمده ) نخست به ابو بكر سپرد تا به مكّه برود و در مراسم حجّ آن را اعلان كند ، ابو بكر به سوى مكه رهسپار شد ، چندان از مدينه دور نشده بود كه جبرئيل بر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) نازل شد و عرض كرد : خداوند به تو سلام مىرساند و مىفرمايد :
« لا يؤدّى عنك الّا انت او رجل منك ؛ اعلان بيزارى از مشركان نبايد انجام گيرد جز به وسيلهء خودت يا مردى از خودت » .
رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) على ( عليه السّلام ) را طلبيد و به او فرمود : « بر شتر غضبا سوار شو و به سوى ابو بكر برو و نامهء برائت از مشركين را از او بگير و خودت آن را به مكّه ببر و به مشركان ابلاغ كن و ابو بكر را مخيّر كن ، اگر خواست همراه تو به مكّه بيايد و اگر خواست به مدينه باز گردد » .
حضرت على ( عليه السّلام ) سوار بر شتر غضبا ( شتر مخصوص رسول خدا ) ( صلّى اللّه عليه و آله ) شد و