كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ * يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ .
« 1 »
« ( خشنودى بعضى از شما از چگونگى تقسيم غنايم بدر ) همانند آن است كه خداوند تو را از خانهات به حق بيرون فرستاد ( به سوى ميدان بدر ) در حالى كه جمعى از مؤمنان كراهت داشتند . آنان با اينكه مىدانستند ، اين فرمان خداست ، باز با تو ستيز مىكردند . ( و آنچنان وحشتزده بودند كه ) گويى به سوى مرگ رانده مىشوند و ( آن را با چشم خود ) مىنگرند » .
و در تعقيب آيات فوق مىفرمايد :
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ .
« 2 »
« و مانند كسانى نباشيد كه از سرزمين خود از روى هواپرستى و غرور و خودنمايى كردن در برابر مردم ( به سوى ميدان بدر ) بيرون آمدند و مردم را از راه خدا باز مىداشتند و خداوند به آنچه عمل مىكنند ، آگاه است » .
بلكه تا آخر سورهء انفال ، سخن از بهانهجويى و شانه خالى كردن عدّهاى است ، اگرچه تعبيرات ، گوناگون است ، ولى از نظر معنا ، هماهنگ و داراى معانى متّحد مىباشند .
خلاصهء اين جنگ از اين قرار است : مشركان به سرزمين بدر « 3 » آمدند و براى جنگ با مسلمين ، اصرار مىكردند و به بسيارى افراد سپاه خود و بسيارى اموال و ساز و برگ نظامى و تجهيزات خود ، تظاهر مىكردند ، ولى تعداد مسلمانان در برابر آنان كم بود ( 313 نفر در حدود يك سوّم سپاه دشمن ) كه به علاوهء گروههايى از مسلمين با بىميلى به جبهه آمده بودند و اضطرار و ناچارى ، آنان را به سوى ميدان آورده بود و
هامش
( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 5 - 6 .
( 2 ) - سورهء انفال ، آيهء 47 .
( 3 ) - سرزمين « بدر » بين مكّه و مدينه قرار گرفته و به مكه نزديكتر است .