پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) خوابيده است ، بلكه گمان مىكردند كه طبق معمول ، خود پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) است كه در بسترش خوابيده است .
امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) جانش را فدا كرد و آن را در راه خدا در راستاى اطاعت از پروردگار جانبازى و سخاوتمندانه نثار پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) نمود به خاطر آنكه به اين وسيله وجود پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) از نيرنگ دشمنان ، نجات يابد و از گزند شوم آنان سالم بماند و به هدف - كه دعوت به اسلام و برپايى و آشكار شدن دين بود - برسد .
على ( عليه السّلام ) ( در اين موقعيّت خطير ) در بستر پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) خوابيده ، و با روپوش آن حضرت ، خود را پوشاند ، دشمنان ، خانهء پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) را محاصره كردند و به اتفاق رأى تصميم بر قتل آن حضرت را گرفتند و در كمين او نشستند و در انتظار بسر بردند تا سپيدهء سحر بدمد و هوا روشن شود و آشكارا پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) را بكشند ، تا خونش پايمال گردد ، از اينرو كه وقتى بنى هاشم قاتلين را مشاهده كنند و از هر قوم و قبيلهاى يك نفر از آنان را بنگرند ، نتوانند به خاطر كشته شدن يك نفر ، با تمام قبايل بجنگند و با همه در افتند و همين طرح مدبرانهء پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و فداكارى على ( عليه السّلام ) نقشهء آنان را نقش بر آب مىكرد و موجب نجات و بقاى رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) مىشد ، تا بتواند اسلام را آشكارا تبليغ كند و به راستى اگر امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) و خوابيدن او در بستر آن حضرت نبود ، پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) نمىتوانست تبليغ رسالت كند و وظيفهء نبوّت را ادا نمايد و عمرش كفاف نمىكرد و دشمنان و كينهتوزان بر او چيره مىشدند .
وقتى كه هوا روشن شد و مشركان به طرف بستر هجوم آوردند تا رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) را غافلگير كرده و بكشند ناگهان على ( عليه السّلام ) از بستر سر برداشت و به آنان حمله كرد ، وقتى كه او را شناختند ، پراكنده شدند و از تصميم خود منصرف گشتند و نيرنگشان در ترور پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) از هم پاشيد و رشتههاى طرحشان از همديگر گسسته شد و انديشههايشان بىنتيجه ماند و آرزوهايشان برباد رفت و تار و پودشان پار و پور شد .
تدبير پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و فداكارى على ( عليه السّلام ) موجب قوام نظام اسلام و واژگونى شيطان و خوارى كافران و دشمنان گرديد . و در اين منقبت ، هيچ كس با امير مؤمنان على
المستجاد من كتاب الأرشاد ( نگاهى بر زندگى دوازده امام ' ع '" ) ( فارسى ) " — صفحة 79
مساهمون: العلامة الحلي
ص٧٩