آنجا كه مىخوانيم :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ .
« 1 »
« سرپرست و رهبر شما تنها خداست و پيامبر او و آنان كه ايمان آوردند و نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع ، زكات مىپردازند » .
و ( بر مطلعين ) آشكار است كه غير از على ( عليه السّلام ) كسى نبود كه در ركوع ، صدقه بدهد « 2 » و به اتفاق ارباب لغت ، واژهء « ولىّ » به معناى « برتر و سزاوارتر » است و وقتى كه امير مؤمنان على ( عليه السّلام ) به حكم قرآن برترين و سزاوارترين بوده و بر خود مردم اولى و سزاوارتر باشد - زيرا به تصريح قرآن ( در آيهء فوق ) اين موهبت به او داده شده - در اين صورت بدون هرگونه ابهام واجب است كه همهء مردم از او اطاعت كنند ، چنان كه اطاعت آنان از خدا و رسول خدا واجب مىباشد .
آيهء انذار
دليل ديگر حديث « يوم الدّار » است كه پيامبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرزندان و نوادگان عبد المطلب را ( در آغاز بعثت ) براى دعوت به اسلام در خانهاش جمع كرد « 3 » آنان در آن روز چهل مرد - يكى كمتر يا يكى زيادتر - بودند ( چنان كه محدّثين ذكر كردهاند ) و سپس به آنان فرمود : اى فرزندان عبد المطلب ! خداوند مرا به پيامبرى بر همهء مردم جهان برانگيخت و بخصوص مرا پيامبر شما نمود ، و فرمود :
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
« 4 » ؛ « و خويشاوندان نزديكت را انذار كن » .
و من شما را به دو كلمهاى كه گفتن آن در زبان آسان است ، ولى در ميزان گران و
هامش
( 1 ) - سورهء مائده ، آيهء 55 .
( 2 ) - شرح اين مطلب در كتاب احقاق الحق ، ج 2 ، ص 399 تا 410 آمده است .
( 3 ) - طبق قرائن تاريخى ، اين جريان در سه سال اول بعثت بوده و بعضى مىگويند در سال دوم بعثت بود .
( 4 ) - سورهء شعراء ، آيهء 214 .