فرازى از زيارتنامه
مؤلّف گويد : در زيارت « جامعهء أئمّة المؤمنين » عليهم السّلام در فرازى به ماجراى شهادت امام رضا عليه السّلام با زهر ، اشاره شد ، آنجا كه آمده :
و مسموم قد قطّعت بجرع السّمّ امعائه
: « و بعضى از شما ، با زهر ، مسموم شده و بر اثر جرعههاى زهر ، اعضاء اندرونش ، قطعهقطعه گشته است » .
و همچنين در لوح آسمانى « 1 » در مورد حضرت رضا عليه السّلام چنين اشاره مىكند :
فى علىّ وليّى و ناصرى ، و من اضع عليه اعباء النّبوّة ، و امتحنه بالاضطلاع بها ، يقتله عفريت مستكبر ، يدفن بالمدينة الّتى بناها العبد الصّالح الى جنب شرّ خلقى
: « حضرت رضا عليه السّلام ، ولىّ و جانشين ، و ياور من است ، و كسى است كه بارهاى سنگين مسئوليّت نبوّت را بر دوش او مىنهم ، و قدرت تحمّل آن را به او عطا مىنمايم ، او را زشت صورتى متكبّر ، به قتل مىرساند ، او در شهرى كه بندهء صالح ( ذو القرنين ) آن را ساخته ، در كنار قبر بدترين مخلوقاتم ( هارون ) به خاك سپرده مىشود » .
5 - سبط بن جوزى در كتاب تذكره ، مىنويسد : گفته شده كه امام رضا عليه السّلام به حمّام رفت ، سپس بيرون آمد ، در اين هنگام طبقى از انگور زهرآلود كه به وسيلهء سوزن ، آن را زهرآگين نموده بودند ، و در ظاهر ، چيزى ديده نمىشد ، نزد آن حضرت نهادند ، آن حضرت از آن انگور خورد ، و از دنيا رفت ، و او در اين هنگام 55 سال داشت .
هامش
( 1 ) منظور ، لوحى است كه حضرت زهرا سلام اللّه عليها به جابر انصارى داد ، و او آن را به امام باقر عليه السّلام سپرد ، و در آن ، نام امامان عليهم السّلام و اوصاف آنها ذكر شده است ( متن اين لوح در اصول كافى ، ط آخوندى ، ج 1 ، ص 527 به بعد آمده است ) .