: « آن ( آخرت ) را كه باقى و پايدار است ، ويران مىكنى ، ولى دنيائى را كه فانى است ، آباد مىنمائى ، از اين رو نه كار آخرتت تمام و كامل است و نه دنيايت آباد شود .
و آيا براى تو ( روا است ) كه ناگهان مرگت فرا رسد ، در حالى كه در پيشگاه خدا ، كار نيكى نكردهاى و عذر خواهندهاى ندارى .
آيا راضى هستى كه زندگيت پايان يابد ، ولى دينت ناقص و ثروتت فراوان باشد ؟ » .
فبك الهنا نستجير ، يا عليم يا خبير ، من نؤمّل لفكاك رقابنا غيرك ، من نرجوا لغفران ذنوبنا سواك ، و انت المتفضّل المنّان القائم الدّيّان العائد علينا بالاحسان بعد الإساءة منّا و العصيان ، يا ذا العزّة و السّلطان ، و القوّة و البرهان ، اجرنا من عذابك الاليم ، و اجعلنا من سكّان دار النّعيم ، يا ارحم الرّاحمين
: « پس اى خداى دانا و بينا به درگاه تو پناه مىآوريم ، اى خداى بزرگ براى آزادى خود به چه كسى غير از تو اميدوار شويم ، و براى آمرزش گناهانمان ، جز تو به چه كسى دل ببنديم ، با اينكه توئى عطابخش ، و نعمتگستر ، و قائم حكمفرما ، كه پس از بدىهاى ما و گناهان ، باز به ما احسان مىكنى ، اى خداى صاحب عزّت و سلطنت و قوّت و برهان ، ما را از عذاب دردناك خود پناه و نجات بده ، و ما را از ساكنان خانهء پرنعمت ( بهشت ) قرار بده ، اى مهربانترين مهربانان » .
[ پايان نصايح آموزنده و پرنكتهء امام سجّاد عليه السّلام ]
أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 186
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص١٨٦