من معشر حبّهم دين و بغضهم * كفر و قربهم منجى و معتصم
ان عدّ اهل التّقى كانوا ائمّتهم * او قيل من خير اهل الارض قيل هم
يستدفع السّوء و البلوى بحبّهم * و يستربّ به الاحسان و النّعم
مقدّم بعد ذكر اللّه ذكرهم * فى كلّ بدء و مختوم به الكلم
لا تستطيع جواد بعد غايتهم * و لا يدانيهم قوم و ان كرموا
لا يقبض العسر بسطا من اكفّهم * سيّان ذلك ان اثروا و ان عدموا
اىّ الخلائق ليست فى رقابهم * لاوّليّة هذا اوله نعم
من يعرف اللّه يعرف اولويّة ذا * فالدّين من بيت هذا ناله الامم
ما قال « لا » قطّ الّا فى تشهّده * لو لا التّشهّد كانت لاؤه نعم « 1 »
ترجمه :
: « اين مرد كسى است كه سنگريزههاى مكّه ، جاى پاى او را مىشناسند ، خانهء كعبه و بيابانهاى حجاز از بيرون حرم و داخل حرم ، او را مىشناسند .
اين فرزند بهترين همهء بندگان خدا است ، اين همان مرد پرهيزكار و پاكيزه و پاكى است كه نشانهء ( خداوند در روى زمين ) است .
اين على نام دارد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پدرش مىباشد ، كه نور هدايتش به گونهاى است كه امّتها را از گمراهى و انحراف ، به راه راست هدايت مىكند .
هامش
( 1 ) اين قصيده ، چهل و يك بيت است ( بحار ، ج 46 ص 125 ) كه 23 بيت آن در اينجا آمده است . شاعر معروف قرن نهم ، « عبد الرّحمن جامى » ، اشعار فوق را با اشعار خود به فارسى ترجمه نموده ، و اشعار فارسى او در اين مورد ، در حدود صد بيت است كه در كتاب خود به نام « سلسلة الذّهب » ذكر نموده است . در پايان مىگويد :دوستدار رسول و آل ويم * دشمن خصم بد خصال ويمجوهر من ز كان ايشان است * رخت من از دكّان ايشان استچون بود عشق عاشقان درسم * كى ز كيد منافقان ترسم( مترجم )