تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بايدها و نبايدها در رفتار و كردار قضات ( فارسى ) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
در همان زمان خداوند به پيامبرى از پيامبران بنى اسرائيل وحى فرمود : به نزد فلان پادشان برو و به او بگو : در فلان جزيره بنده‌اى از بندگان من زندگى مىكند . و لازم است كه تو و تمام افراد مملكت‌ات بنزد اين بنده‌ام برويد . و در مقابل او به گناهان خود اعتراف كنيد . و از او بخواهيد تا شما را ببخشد . و اگر او شما را بخشيد و عفو نمود من نيز شما را خواهم بخشيد . آن پادشاه پس از شنيدن اين دستور بهمراه افراد مملكت خود به سوى آن جزيره ره سپرده و به طرف آن حركت كردند . و پس از رسيدن به آن جزيره آنها مشاهده نمودند كه تنها يك زن در آن سكونت دارد و به عبادت خداوند مشغول است .
شرح
فتقدّم إليها الملك فقال لها : إن قاضي هذا أتاني . فخبّرني أن امرأة أخيه . فجرت فأمرته برجمها . و لم يقم عندي البيّنة . فأخاف أن أكون قد تقدّمت على ما لا يحلّ لي . فأحبّ أن تستغفري لي . فقالت : غفر اللَّه لك . اجلس . ثمّ أتى زوجها - و لا يعرفها - فقال : إنّه كان لي امرأة . و كان من فضلها و صلاحها و إني خرجت عنها - و هي كارهة لذلك - فإستخلفت أخي عليها . فلمّا رجعت سألت عنها ؟ فأخبرني أخي : أنّها فجرت . فرجمها . و أنا أخاف أن أكون قد ضيّعتها .