كه انسان از آخر مارس [ اسفند ] تا آخر اكتبر [ مهر ] يعنى عملا هفت ماه تمام بهطور پيوسته گرفتار آن است .
در تابستان عملا انسان در روز در دماى 40 درجه به سر مىبرد ، با اين حال اين دما به سبب خشكى هوا قابل تحمل است و بغداد از اين جهت كمتر از بيروت رنجآور است . در شهر اخير درجهء حرارت نسبتا پايينتر است اما به سبب توأم بودن با جوى سخت مرطوب ، هوا بسيار كسالتآور مىشود ، و در واقع از نيمهء ژوئن [ خرداد ] تا نيمهء اكتبر [ مهر ] تغييرى نمىكند و در شب و روز هم به يك حال مىماند . « 1 » بغداد از اين ديدگاه شهرى خاص و ممتاز است زيرا حتى در گرمروزان تابستان هم تقريبا سه ساعت بعد از غروب آفتاب گرما ناگهان فرو مىافتد و همين به انسان مجال مىدهد كه لااقل چند ساعتى در پاس دوم شب از هوايى نسبتا خنك و استراحتى جسمى بهرهمند شود . ناگهانى بودن اين تغييرات - تا حدود 20 درجه - چنان ناهنجار و شديد است كه خود نيز مىتواند ، بر اثر افت و خيز مكرر ، موجب اصلى خستگى در انسان شود .
بهطور خلاصه ، بغداد اقليم بيابانى خشك را دارد كه هيچ وزشى از جانب دريا و هيچ ارتفاعى نسبت به سطح آن ندارد تا ملايمتى در آب و هواى آن ايجاد كند .
عراق و پايتختش در آخرين حد تنزل آب و هواى مديترانهاى قرار دارند و علت روشن بارانهاى زمستانى و تابستانهاى گرم اين نقطه نيز همين است و به همين سبب هم از آن اعتدال نسبى كه در سواحل
هامش
( 1 ) . دماى ميانگين سالانهء بيروت حداقل 9 ر 19 درجه ، و حداكثر متوسط آن 3 ر 24 و 6 ر 16 درجه است و دماى بغداد به ترتيب 6 ر 22 ، 43 و 30 درجه است .