اين چيزى است مستند به برهان از كتاب وسنت كه لازم باشد در برابر آن تسليم
بود وبر آن اعتماد داشت - چنان كه امام صادق عليه السلام فرموده است : ( هر كه دينش را
از دهان ديگران بگيرد همانها أو را از دين بيرون برند ، وهر كه دينش را از كتاب
وسنت بگيرد كوهها از بين مى روند ولى دين أو از جا حركت نمى كند ) - يا آن را
از غير كتاب وسنت گرفته اى ؟ ( 1 ) زيرا ما اين تأويل را سازگار نمى دانيم با اخبار
صحيحي كه تصريح مى كند كه مردگان هم مردگان را مى بينند وزنده ها را ، ونيز
زنده ها آنان را حقيقتا در بيدارى وخواب مشاهده مى كنند وخانواده خود
وموجبات شادى واندوه خود به خاطر آنان را نيز مى بينند ، كه روايت آنها را
خواهيم آورد واين حقيقت است نه مجاز .
واين كه آن مرحوم ديدن آنان را با چشم سر واتصال شعاع ديد به آنها منع
نموده ، پاسخش آن است كه : به فرض كه ديدار در اين عالم با اتصال شعاع از
بيننده به ديده شونده صورت گيرد اما از كجا كه اين حكم در عالم بقاى پس از
مرگ نيز جارى باشد ؟ در صورتي كه خداى سبحان مى فرمايد : وكان الله على كل
شئ مقتدرا . ( 2 ) ( وخدا بر هر چيزى اقتدار كامل دارد ) ومى فرمايد : ويخلق ما
لا تعلمون . ( 3 ) ( وچيزها مىآفريند كه شما نمى دانيد ) ، ودر حديث أهل بيت عليهم السلام
آمده است : ( عظمت خدا را با عقل خود قياس مگير كه هلاك مى گردى ، زيرا
چگونگى قدرت خداى سبحان بر ما معلوم نيست ودانش كسى به آن
نمى رسد ) . واگر از اين آقا كه منكر ديدن محتضر نسبت به آن دو بزرگوار عليهما السلام
است پرسيد شود كه آيا خداى سبحان قادر است است كه حجتهاى خود عليهم السلام را به
محتضران در هنگام مرگ وبعد از آن بنمايد - همان گونه كه شخص خواب را
هامش
( 1 ) - در اين سخن نسبت به شيخ رحمه الله جفا شده است . خداوند ما را از لغزشهاى زبان وقلم نگه دارد .
( 2 ) - سوره كهف / 45 .
( 3 ) - سوره نحل / 8 .