به خطر نمى اندازد ، براي آن است كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم اطمينان كامل ويقين قطعي
داشت كه حق با أو است ودر اين كار كمترين خطرى متوجه خاندانش نخواهد
شد . ( 1 )
زمخشري گويد : اگر گويى : دعوت به مباهله براي آن بود كه دروغگو در
طرفين دعوا مشخص شود واين چيزى بود ميان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم وآنان كه أو را
تكذيب مى كردند ، پس چرا فرزندان وزنان را نيز با خود آورد ؟ گويم : اين دليل
آن است كه أو به كار خود وحقانيت خويش اطمينان كامل داشت ، زيرا جرأت
كرد كه عزيزان وپاره هاى جگر خود ومحبوبترين مردم در نظر خود را به
مخاطره اندازد . . . واين كه در ميان همه عزيزان ، فرزندان وزنان را انتخاب كرد
براي آن است كه اينان از همه عزيزتر ودلبندترند ويك مرد هميشه در راه آنان
جانفشانى مى كند ، وآوردن آنان در اين صحنه خطرناك به جهت اطمينان به
حقانيت خود است . . . واين كه زنان وفرزندان را بر أنفس مقدم داشت
مى خواست به مقام والا ومنزلت نزديك آنان آگهى دهد واعلام بدارد كه آنان
حتى از جان عزيزترند . ( 2 )
علامه سيد شرف الدين رحمه الله گويد : در اينجا نكته اى است كه تنها عالمان علم
بلاغت به عمق آن مىرسند وراسخان در علم وعارفان به اسرار قرآن قدر آن را
مى شناسند وآن اين كه : آية كريمه ظهور دارد در عموميت فرزندان وزنان
وأنفس چنان كه علماى علم بيان گواهند وكساني كه مى دانند جمع مضاف ،
حقيقت در استغراق است اين مطلب را به خوبى مى دانند .
اما اين عمومات از آن جهت در خصوص آنان اطلاق شده است كه آنان چند
هامش
( 1 ) - تفسير مراغى 3 / 174 .
( 2 ) - تفسير كشاف 1 / 434 .