نفرموده : ( از خدا مى خواهيم كه چنين كند ) اشاره به اين است كه اين دعا غير
قابل رد است وحتما مستجاب مى شود زيرا وسيله اى است براي امتياز حق از
باطل .
ونيز گويد : منظور از الكاذبين ( دروغگويان ) گروه خاصي از آنهاست نه هر
دروغگويى در هر جا وهر كه باشد ، مراد دروغگويانى است كه در طرفين اين
احتجاج ميان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم ونجرانيان قرار دارند ، كه يك طرف دعوا مى گفت :
خدا يكى است وعيسى بنده ورسول خداست ، وطرف ديگر دعوا مى گفت :
عيسى پسر خداست وخدا يكى از أقنوم است . بنابر اين واضح است كه
اگر دعوا ومباهله ميان شخص پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم ونصاراى نجران بود - يعنى يك
طرف دعوا يك نفر وطرف ديگر دعوا گروهى بودند - بايد طور ديگرى تعبير
مى آورد كه قابل انطباق بر مفرد وجمع باشد ، مثلا مى فرمود : فنجعل لعنة الله
على من كان كاذبا . در صورتي كه چنين نگفت ، وهمين دلالت دارد كه هر دو
طرف دعوا جمع وگروه بوده اند . واين مى رساند كه حاضران در مباهله همگى
شريك در دعوا بوده اند وعنوان كذب بر همگى اطلاق مى گرديده است . پس
معلوم شد كه كساني كه با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در اين مباهله شركت داشتند يعنى
على وفاطمه وحسن وحسين عليهم السلام در اين دعوا ودعوت شريك رسول
خدا صلى الله عليه وآله وسلم بوده اند ، واين برترين وبالاترين منقبتى است كه خداوند ويژه خاندان
پيامبر خود صلى الله عليه وآله وسلم نموده است همان طور كه از ميان مردان وزنان وفرزندان أمت
تنها آنان را به نام جان وزن وفرزند پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم خوانده است . ( 1 )
مراغى در تفسير خود گويد : اين كه در مباهله ، فرزندان وزنان را بر أنفس
مقدم داشت با آن كه يك مرد هميشه خود را فداى آنان مى كند وهيچ گاه آنان را
هامش
( 1 ) - ر . ك تفسير الميزان 3 / 223 - 225 .