شايد اين معنى كه هيچ گونه وسوسه وشك وترديد واضطرابى به آن
بزرگواران دست نداد واين كه مباهله تنها ميان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم ونجرانيان نبود بلكه
همه پنج تن عليهم السلام طرف دعوا بودند از دقت در خود آية شريفه به دست آيد .
علامه طباطبائى رحمه الله گويد : در اينجا نكته اى است وآن اين كه : خداوند به
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم فرموده است : ( پس از آن كه دانش آن به تو رسيد مباهله كن ) ، واين
مى رساند كه چون تو يقين به حقانيت خويش دارى دل خوش دار كه به اذن خدا
پيروز مى شوى وخدا ياور توست وهيچ گاه تو را تنها نخواهد گذارد .
ونيز گويد : مباهله وملاعنه گرچه به حسب ظاهر ميان احتجاج گونه اى بود
ميان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم ونجرانيان ، ولى اين دعوت عموميت داشت وفرزندان وزنان
را نيز شامل بود تا دليل اطمينان داعى به حقانيت وراستى دعوت خود باشد ،
زيرا خداوند مهر ومحبت زن وفرزند را در دل انسان به وديعت نهاده وانسان
در راه نگهدارى آنان جانفشانى مى كند وبه خاطر حمايت از آنان وغيرت بر
آنان خود را به خطر مى اندازد ، ولى مى بينيم كه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم آنان را به همراه خود
مى آورد حتى فرزندان را كه طبيعتا علاقة بيشترى به آنان دارد جلو مى اندازد !
ونيز گويد : اين كه فرموده است : ( پس لعنت خدا را قرار مى دهيم ) بيان حال
ابتهال وزارى آنان به درگاه خداست ، واين كه فرموده : ( قرار مى دهيم )
و
هامش
هميشه در هر كار به افراد زبده ومتخصص وشايسته آن مراجعه مى كند ، پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم نيز مى بايست
در دعا ومباهله ، كساني را برگزيند كه شايستگى آن را داشته باشند ودعاى آنان در پيشگاه خدا ردخور
نداشته باشد . لذا وقتي كه خداوند به أو دستور داد كه زنان وفرزندان وكساني را كه به منزله جان تو
هستند همراه خود ببر ، پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم بررسى نمود ودر ميان زنانى كه به أو منسوبند از همسران ودختران
وديگر زنان أمت ، كسى را عديل وبرابر حضرت زهرا عليها السلام ، ودر ميان مردان أمت كسى را عديل وبرابر
علي عليه السلام نيافت ، لذا آن دو را تنها آورد ، ودر ميان فرزندان نيز حسن وعديل ونظير أو حسين عليهما السلام را به
همراه آورد . اين عمل پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم روشنگر آن است كه در ميان همه أمت اسلامى از مرد وزن وكودك ،
هيچ كس عديل وبرابر آنان نبوده است ودر پيشگاه خداوند شخصي آبرومندتر از آنان وجود نداشته است .