پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم به آنان مى فرمود : هر گاه من دعا كردم شما آمين بگوييد . أسقف
نصارا به همراهان گفت : ( اى گروه نصارا ، من چهره هايى را مى بينم كه اگر
خداوند بخواهد كوهى را به خاطر آنان از جا مى كند ، با آنان مباهله نكنيد كه به
هلاكت مى رسيد ) . . . ودر اين حادثه دليلي بر فضيلت أصحاب كساء هست كه
دليلي از آن قوى تر وجود ندارد . ( 1 )
4 - فخر رازي گويد : چون پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم دلائل كافى براي نجرانيان آورد ولى
آنان بر جهل وناداني خود پافشارى كردند ، به آنان فرمود : خداوند مرا امر
فرموده كه اگر حجت را نپذيريد با شما مباهله كنم . گفتند : ما مىرويم در كار خود
مىانديشيم سپس حضور شما مىرسيم . چون بازگشتند به عاقب كه رايزن آنان
بود گفتند : اى عبد المسيح ، نظر شما چيست ؟ گفت : اى ترسايان ، به خدا سوگند
شما به خوبى مى دانيد كه محمد پيامبرى است كه از جانب خدا فرستاده شده
است وسخن درستى را هم درباره صاحب شما ( عيسى عليه السلام ) آورده است . . .
پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم در حالي كه عبايى از موى سياه بر دوش داشت بيرون شد وحسين را
در آغوش ودست حسن را به دست گرفته وفاطمه پشت سر أو وعلى رضي الله عنه پشت
سر فاطمه در حركت بود ، وپيامبر صلى الله عليه وآله وسلم مى گفت : هر گاه من دعا كردم شما آمين
گوييد . أسقف نجران كه اين صحنه را مشاهده كرد گفت : ( اى ترسايان ، من
چهره هايى را مى بينم كه اگر از خدا بخواهند تا كوهى را از جا بركند خداوند
چنان كند ، پس با آنان مباهله نكنيد كه هلاك مى شويد وديگر تا روز قيامت
يك نفر نصراني بر روى زمين باقي نخواهد ماند ) . . .
وروايت شده است كه : ( چون پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم با آن عباى مويين بيرون شد
حسن رضي الله عنه آمد وپيامبر أو را به زير عبا برد ، سپس حسين رضي الله عنه آمد أو را نيز زير عبا
هامش
( 1 ) - تفسير كشاف 1 / 434 .