نزد أو است سرور أوصيا علي عليه السلام است ، بايد دانست كه آن حضرت دو گونه
گواهى بر حقانيت رسالت خاتم أنبيا صلى الله عليه وآله وسلم داده است : گواهى قولي وگواهى فعلى ،
يعنى در گفتار وكردار مؤيد رسالت آن حضرت بوده است . علي عليه السلام با گفتار خود
كه نمونه عالي معارف وآيت در فصاحت وبلاغت بود بارها وبارها به رسالت
آن حضرت اقرار كرده است ، ونيز در عمل مو به مو دستورات آن حضرت را به
كار مى برد .
در اينجا بسيار مايلم سخنى را كه علامه آية الله خوئى رحمه الله در تفسير خود
پيرامون تصديق علي عليه السلام نسبت به رسالت پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم گفته است بياورم . أو گويد :
( تصديق علي عليه السلام با آن مهارت در بلاغت ومعارف وديگر علوم ، نسبت به
اعجاز قرآن خود دليل مستقلى است بر آن كه قرآن وحى الهى است . زيرا اين
تصديق نمى تواند از روى جهل وفريب خوردگى باشد . چگونه ، حال آن كه أو
خداوند فصاحت وبلاغت است وهمه علوم اسلامى از أو سرچشمه مى گيرد
وأو نمونه عالي در معارف است ، ومخالف وموافق به نبوغ وفضل أو اقرار
دارند ؟ ! ونيز اين تصديق نمى تواند تصديقي صوري وناشى از منفعت دوستى
وجاه طلبي ومال دوستى باشد ، چگونه ، حال آن كه أو منار زهد وتقواست وسخت
از دنيا وزر وزيور آن رو يگردان بود ، وآن گاه كه زعامت مسلمانان به أو پيشنهاد
شد بدين شرط كه به روش خلفاى پيشين ( أبو بكر وعمر ) عمل كند ، نپذيرفت
واز آن دست كشيد . وأو بود كه حتى براي چند روز اندكى هم با معاوية كنار نيامد
وأو را در پست خود باقي نگذاشت با اين كه مى دانست عزل أو از حكومت چه
عواقب وخيمى را در پى خواهد داشت . بنابر اين بايد تصديق أو به اعجاز قرآن
كريم تصديقي حقيقي ومطابق با واقعيت بوده واز ايمان راستين سرچشمه گرفته
الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 276
مساهمون: حسين استاد ولي
ص٢٧٦