تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 273

مساهمون:

ص٢٧٣
هادي ورهنمايى هست ) وشاهد در آية أفمن كان على بينة من ربه ويتلوه شاهد منه ( 1 ) ( آيا آن كس كه از سوى پروردگارش برهاني روشن دارد وشاهدي به دنبال أو است . . . ) علي عليه السلام است ، زيرا پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم در روز غدير خم أو را بلند كرد وفرمود : ( هر كه من مولاي اويم پس على مولاي أو است ) ، وبه أو فرمود : ( تو نسبت به من چون هارون نسبت به موسايى ، جز آن كه پس از من پيامبرى نخواهد بود ) . معاوية در پاسخ سكوت كرد ونتوانست استدلال أو را رد كند . يكى از محققان گفته است : خداوند متعال به من وفضل عظيم وعلم پيشين ولطف خويش ، خاتم أنبيا وشريفترين رسولان وگرامى ترين آفريدگان خود را برانگيخت پس از آن كه از پيامبران وبندگان خود عهد گرفته بود كه بايد به محمد صلى الله عليه وآله وسلم ايمان بياوريد وأو را يارى دهيد : ( لتؤمنن به ولتنصرنه ) ( 2 ) آن گاه چون با رسالت حبيب خود درهاى سعادت بزرگ وهدايت عظيم خويش را بر روى عرب وقريش به ويژه بني هاشم گشود ، فرمود : وانذر عشيرتك الأقربين ( 3 ) ( خويشان نزديكتر ( وخاندان برگزيده ات ) را بيم ده ) ، عقل اقتضا مى كند كه بايد پس از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم عالم به جميع اسرار كتاب خدا مردى از تيره بني هاشم باشد ، زيرا از ساير تيره هاى قريش به آن حضرت نزديكتر است ، ونيز بايد كسى باشد كه پيش از همه ايمان آورده باشد تا از همه اسرار رسالت وآنچه در آغاز وحى نازل شده آگاه باشد ، ونيز پيوسته ودر همه أوقات در كنار پيامبر بوده ونيكو از أو متابعت كرده باشد تا از تمام اعمال وأقوال حضرتش با خبر باشد ، ونيز از كودكى از كارهاى جاهلي منزه باشد تا بتواند آراسته به
هامش
( 1 ) - سوره هود / 17 . ( 2 ) - سوره ء آل عمران / 81 . ( 3 ) - سوره ء شعراء / 214 .