[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 23 تا 25 ]
وَ قَضى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كَرِيماً ( 23 ) وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً ( 24 ) رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً ( 25 )
ترجمه :
پروردگارت دستور داده است كه جز او را نپرستيد و به پدر و مادر ، نيكى كنيد .
اگر يكى از آنها يا هر دو نزد تو به پيرى رسند ، به آنها مگو : خسته و ملول شدم و آنها را مرنجان و با آنها سخنى ملايم و احترام آميز ، بگوى و از روى مهربانى نزد آنها پر و بال فروتنى بگشاى و بگو : پروردگارا آنها را رحم كن ، هم چنان كه مرا در كودكى پرورش دادند . پروردگار شما به آنچه در دلهاى شماست ، داناتر است . شما اگر شايسته باشيد ، خداوند نسبت به توبه كنندگان ، آمرزگار است .
قرائت :
كوفيان - بجز عاصم - « يبلغان » و ديگران « يبلغنّ » قرائت كردهاند . قرائت اخير ، بهتر است ، زيرا فاعل آن « احدهما » است و « كلاهما » عطف بر آن است . بنا بر قرائت اول ، « احدهما او كلاهما » تأكيد يا بدل است از فاعل « يبلغان » كه به « والدين » برمىگردد .
اف : اين كلمه در اينجا و در سورهء انبياء و احقاف ، بقرائت مكيان و شاميان و