قدرت آنها را افزايش داده است .
وَ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ
: در بارهء سرنوشت عاد و ثمود و لوط فكر كنيد و به بينيد كه چگونه دچار عذاب و هلاكت شدند .
وَ إِنْ كانَ طائِفَةٌ مِنْكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنا وَ هُوَ خَيْرُ الْحاكِمِينَ
: اگر جماعتى از شما برسالت من ايمان آورده و سخن مرا پذيرفتهاند و جماعتى از تصديق من خوددارى كردهاند ، صبر كنيد تا خداوند كه بهترين حكم كنندگان است و به كسى ستم نميكند ، در ميان ما حكم كند .
مقصود شعيب اين است كه اگر مىبينيد مردم از اطراف من پراكنده هستند ، مغرور نشويد ، زيرا عاقبت نيكو از آن من است و هر دو جماعت به نتايج اعمال خود ميرسند . يا در دنيا يا در آخرت . بدين ترتيب آنها را تهديد مىكند .
بلخى گويد : در اين آيه آنها را امر كرد كه دست از كارهاى زشت خود بردارند و مردم را از ايمان به خداوند مانع نشوند . پس امر به خير و رشد كرده است نه امر به باقى ماندن بر كفر . از اين آيه بر مىآيد كه همهء كارهاى كافران كفر و معصيت نيست .
آنها كه چنين عقيدهاى دارند ، به خطا رفتهاند .