بيان آيهء 6
قرائت
و ارجلكم : نافع ، ابن عامر ، يعقوب ، كسايى ، حفص و اعشى - از ابو بكر از عاصم بن نصب و ديگران به جر خواندهاند و ديگران به نصب . تفاوت اين دو قرائت را بعداً بررسى خواهيم كرد ، زيرا بازگشت آن به مطلبى است كه ميان امت ، مورد اختلاف است و در بارهء آن اقوالى وجود دارد .
لامستم : اختلاف قرائت در بارهء اين كلمه را در سوره نساء بررسى كردهايم .
لغت
جنب : اين كلمه هم مفرد است و هم جمع ، هم مذكر است و هم مؤنث . بايد توجه داشت كه اين كلمه در حقيقت مصدر است كه به معناى صفت به كار مىرود و معناى آن « ذو جنب » ( يعنى داراى جنابت است . معمولا هر گاه مصدر مضاف اليه باشد ، مىتواند در جاى مضاف خود قرار گيرد . برخى از عربها اين كلمه را به صورت مثنى و جمع نيز به كار برند . در هر صورت اصل جنابت ، دورى است . علقمه گويد :
فلا تحرمني نائلا عن جنابة * فانى امرؤ وسط القباب غريب
يعنى مرا محروم مساز كه از دورى رها گردم زيرا من كسى هستم كه در ميان قبههاى غريبم .
فاطهروا ، اين كلمه در اصل « فتطهروا » است كه تاء در طاء ادغام و همزهء وصل به اول آن افزوده شده است .
مقصود
قبلا دستور داده شد كه مردم به عقدها وفا كنند . يكى از عقدها نماز و يكى از شرايط نماز ، طهارت است . اكنون در صدد بيان آن بر آمده ، مىفرمايد :