نمىدهد « 1 » . هرگز خواستار آن نيست كه كسى مرتكب گناه شود « 2 » . اماميان ديگرى كه اعتقاد مخالف دارند ، مؤمن واقعى نيستند ، و نبايد به آنان همچون مسلمانان واقعى نظر شود « 3 » .
مفيد در سراسر كلام خود بر اين اعتقاد است كه خدا عادل و آدمى آزاد است . از اين نظر به همان شدّت و قدرت دفاع مىكند كه معتزله از آن دفاع مىكنند .
در روزهاى آخر پيش از پايان يافتن جهان ، امام زمان بازگشت خواهد كرد تا حقوق خاندان على ( ع ) و پيروان او را استقرار بخشد . و خدا گروهى از نيكان و بدان را براى پرداختن به آخرين نبرد به زندگى بازخواهدگردانيد گردانيد . و خدا نيكان را بر بدان پيروز خواهد ساخت ، و سپس هر دو دسته خواهند مرد تا آنگاه كه رستاخيز نهايى برسد و همگان در روز قيامت دوباره برانگيخته شوند « 4 » .
تا هنگام بازگشت امام دوازدهم ، اماميّه مجاز و گاه مجبورند كه دربارهء مذهب خود « تقيّه » كنند . حقّ و وظيفهء تقيّه ، تمايل و اظهار انقياد اماميّه را نسبت به امام غايب محدود و پوشيده نگاه مىدارد « 5 » . عمل به تقيّه با پيروى از روش خود امام غايب كه براى حفظ حيات شخصى تا روز ظهور چنان مىكند ، تأييد مىشود .
در روز قيامت ، پيامبر و امامان و پيروان راستين ايشان براى همهء مؤمنان و حتّى مرتكبان گناهان كبيره در ميان ايشان شفاعت خواهند كرد . و آنان همه به بهشت راه خواهند يافت . تنها كافران پيوسته در آتش مخلّد خواهند بود « 6 » .
تفصيلات و ارجاعات دربارهء آنچه در اينجا به صورت خلاصه بيان شده ، در فصلهاى آينده خواهد آمد . نكتهاى كه ذكر آن لازم است اينكه ، رأى و نظر عمدهء
هامش
( 1 ) - همان منبع ، ص 25 - 24 .
( 2 ) - المفيد ، تصحيح ، ص 20 - 15 .
( 3 ) - المفيد ، « السرويّة » ، ص 55 .
( 4 ) - اوائل ، ص 50 .
( 5 ) - همان منبع ، ص 97 - 96 .
( 6 ) - همان منبع ، ص 52 ، 57 .