بودن خارج مىكند « 1 » . و سيّد مرتضى در كتاب تنزيه الانبياء خود روايتى را كه بنابر آن حضرت محمّد ( ص ) در نماز دچار سهو شده بود و مفيد آن را نادرست مىدانست ، نقل نكرده است « 2 » .
به گفتهء مرتضى ، جنگ كردن با امام ، همان اندازه خروج از دين و كفر است كه كسى به جنگ كردن بر عليه پيغمبر قيام كند « 3 » .
بنا بر نظر وى ، متن قرآن كه در دست مسلمانان است ، اصيل و تمام و تحريف ناشده است . مرتضى در تأييد اين نظر به دقت و احتياطى اشاره مىكند كه مسلمانان نخستين در گرد آوردن متن قرآن به خرج مىدادند . از ابن مسعود و ابىّ بن كعب به عنوان حافظان قرآن ياد مىكند ، ولى بر خلاف مفيد اشارهاى به اين امر نمىكند كه حضرت على ( ع ) قرآنى فراهم كرده بوده است « 4 » .
خصوصيّت معجزه بودن قرآن ، به گفتهء سيد مرتضى ، از اينجا ثابت مىشود كه مردم مكّه ، با آنكه در معرض چالش براى آوردن همانند قرآن قرار گرفته بودند ، به معارضهء با آن برنخاستند . و اين امر يا در نتيجهء رقابتناپذير بودن قرآن است ، و يا بدان جهت است كه خدا مردم مكّه را از رقابت كردن با قرآن ناتوان ساخت .
در هر يك از دو صورت ، قرآن ادّعاى پيغمبرى حضرت محمّد ( ص ) را ثابت مىكند « 5 » .
هامش
( 1 ) - تنزيه ، . ص 10
( 2 ) - براى اختلاف ميان مفيد و ابن بابويه در اين خصوص به پيش از اين ، ص 73 - 469 ، مراجعه كنيد .
( 3 ) - « اصول » ، ص 81 . براى نظر مشابه مفيد به پيش از اين ، ص 30 - 328 ، رجوع كنيد .
( 4 ) - « مجموعه » ، ص 69 . براى آگاهى از نظر مفيد دربارهء متن قرآن به پيش از اين ، ص 34 - 125 ، رجوع كنيد .
( 5 ) - « مجموعه » ، ص 68 . سيد مرتضى در جمل ، ص 41 ، گفته كه كتاب الصرف [ كذا ! ]