اثبات اين امر مأخوذ از ماهيّت كلام ملفوظ است كه مىبايستى در لحظاتى كه پىدرپى يكديگر مىآيند توليد شود « 1 » .
ابن بابويه نيز مىگويد كه قرآن كامل است و آنچه ميان دو پارهء جلد آن ( بين الدّفّتين ) به دست مؤمنان رسيده دست ناخورده و تحريف ناشده است . تنها اختلاف ديد ابن بابويه در آن است كه وى مىگويد سوره 93 و نيز دو سورهء ديگر 105 و 106 هر كدام يك سوره است « 2 » .
اظهار ابن بابويه در كتاب اعتقاداتش كه همهء قرآن يكباره در شب قدر ( ليلة القدر ) به خانهء آبادان ( بيت المعمور ) « 3 » فرو فرستاده شده ، با آنچه در كتاب التوحيد نوشته و گفته است كه قرآن بايد محدث باشد چه به صورت پارههايى پياپى به دنبال يكديگر نازل شده ، ناسازگار است « 4 » . مفيد با يكباره نازل شدن قرآن مخالف است و دليلش اين است كه قسمتهايى از قرآن به مناسبتهاى خاص نازل شده است « 5 » . در اين مورد شيخ مفيد با آنچه ابن بابويه در كتاب التوحيد نوشته است موافقت دارد .
عصمت پيامبر و امامان
ابن بابويه مىگويد كه حضرت رسول ( ص ) و امامان ( ع ) برتر از فرشتگانند « 6 » ، و اينكه خدا جهان را به خاطر محمّد ( ص ) و امامان برخاستهء از خاندان او آفريده است « 7 » . وى كه تمايزى ميان عصمت پيامبران و رسولان و امامان و فرشتگان قائل نيست ،
هامش
( 1 ) - همان كتاب ، ص 106 ، منقول پيش از اين ، ص 121 .
( 2 ) - « رساله » ، ص 93 ، ف 83 . دربارهء نظر مفيد نسبت به متن قرآن رجوع كنيد به پيش از اين ، ص 135 - 124 .
( 3 ) - « رساله » ، ص 92 ، ف 83 . رجوع كنيد به قرآن ، طور : 4 .
( 4 ) - التوحيد ، ص 26 - 225 ، نقلشدهء پيش از اين ، ص 468 .
( 5 ) - تصحيح ، ص 58 ، 57 .
( 6 ) - « رساله » ، ص 95 ، ف 92 .
( 7 ) - همان كتاب ، ص 97 ، ف 95 .