با ستمكاران است . مفيد در اين خصوص شش حالت متمايز تشخيص داده است :
« گفتار در يارى كردن به ستمگران و نمايندگان و پيروان ايشان ، و سود بردن از ايشان و بهرهمندى از اموالشان .
[ ا ] من مىگويم كه يارى كردن به ستمگران در راه حق و به انجام رسانيدن آنچه بر ايشان واجب است ، جايز است و گاه واجب مىشود .
[ ب ] و امّا مدد كردن به ايشان در ستمگرى و تعدّى ممنوع است و با اختيار پرداختن به آن روا نيست .
[ ج ] و امّا همكارى كردن با ايشان ، تنها براى كسى جايز است كه از امام زمان اجازه داشته باشد و بنابر شرايطى كه او معيّن كرده است عمل كند . و اين مخصوص به اماميّه است نه ديگران به دلايلى كه شرح آنها در اينجا به درازا مىكشد .
[ د ] و امّا پيروى از ايشان عيبى ندارد ، به شرط آنكه ظاهر آن مايهء زيان اهل ايمان نباشد و سبب معصيت نشود .
[ ه ] و امّا اكتساب و سود بردن از ايشان ، به شرايطى كه ذكر كرديم جايز است . و بهرهمند شدن از اموال ايشان ، هر چند آلوده باشد ، مخصوصا بر كسانى از مؤمنان كه ياد كرديم جز ديگران ، حلال است .
[ و ] و امّا اموالى كه در دست ايشان است ، اگر درست معيّن باشد كه فلان مال از فلان كس است ، بر هيچ كس روا نيست كه به اختيار در چيزى از اين گونه مال تصرّف كند ، و اگر ناگزير شد همچون كسى است كه از روى اضطرار گوشت مرده يا خون مىخورد كه نبايد در آن ، چنان كه بيان كرديم ، زياده روى كند .
اين مذهب مختصّ به اهل امامت است ، و من در ميان ايشان كسى را كه موافق با مخالفان اين مذهب باشد نيافتهام » « 1 » .
هامش
( 1 ) - اوائل ، ص 99 .