گناهكار خويش برمىخيزد و خدا شفاعت او را قبول مىكند .
همهء اماميان چنين اعتقاد دارند ، جز اندكى از ايشان ، و قرآن از آن سخن گفته و اخبار از آن حكايت كرده است . خداى تعالى دربارهء كفّار هنگام ياد كردن از حسرتهاى ايشان بر آنچه از دست دادهاند و براى اهل ايمان فراهم آمده ، چنين گفته است :
« فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ، وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ »
پس نه شفاعتكنندگانى داريم و نه دوستى مهربان [ سورهء شعراء ، آيه 01 - 100 ] . و رسول اللّه ( ص ) گفته است : « من روز قيامت شفاعت مىكنم و شفاعت من پذيرفته مىشود ؛ و على ( ع ) شفاعت مىكند و پذيرفته مىشود ؛ و پستترين مؤمنان براى چهل نفر از برادرانش شفاعت مىكند و شفاعت او مورد قبول واقع مىشود » « 1 » .
و اين جوابى است بر سؤالى كه با خوددارى شيخ مفيد از ناميدن مؤمن گناهكار به نام قطعى مؤمن يا فاسق پيدا شده است « 2 » . نتيجهء شفاعت اين است كه آن كس كه جزء
هامش
( 1 ) - اوائل ، ص 53 - 52 . براى فقرهاى مشابه آن رجوع كنيد به مفيد ، الفصول ، ص 47 .
براى حديث شفاعت كردن پستترين مؤمن از چهل نفر از برادران دينى خود ، رجوع كنيد به ابن بابويه ، اصول عقايد شيعه ، ترجمهء فيضى ( آكسفورد : انتشارات دانشگاه آكسفورد ، 1942 ) ، ص 68 ، كه بنا بر آن حقيرترين مؤمن براى 000 ، 30 مؤمن شفاعت خواهد كرد .Fyzee , A Shi'it Creed .وى در حاشيهء همين صفحه گفته است كه در حديث اهل تسنن به جاى اين رقم 000 ، 70 آمده است ، و آن را به ونسينك ، كتاب راهنما دربارهء آغاز علم حديث اسلامى ( ليدن : بريل ، 1960 ) ، ص 112 ارجاع داده است .J . Wensinck , A Handbook of Early Muhammadan Tradition .ولى احاديثى كه در آنجا به آنها ارجاع شده ، تنها اين را گفته است كه شخص بزرگى در امت از 000 ، 70 نفر شفاعت خواهد كرد ، و ديگران به صورت عام از شفاعت مؤمنان در حق برادران خود سخن گفتهاند .
( 2 ) - اوائل ، ص 60 ؛ نيز رجوع شود به پيش از اين ، ص 314 .