ابن شبيب و فرقهء بتريّه از زيديان كه در اصول با آنان موافقند ولى در صفات امام اختلاف دارند » « 1 » .
آيا مفيد چه كس را اصحاب بدعت مىدانسته است ؟ به صراحت در اين باره چيزى نگفته ، ولى دلايل عملى براى احتياط در سخن گفتن و كتمان او وجود داشته است . وى در ميان جامعهء نيرومندى از پيروان مذهب تسنّن در بغداد مىزيست . شك نيست كه وى هر گروهى را كه منكر دوازده امام بوده اهل بدعت و بنابراين كافر مىدانسته است . در جاى ديگر از درستى اين حديث دفاع كرده است : « هر كس بميرد و امام زمان خود را نشناسد ، همچون كسى است كه در جاهليّت مرده باشد » . وى گفته است كه شناسايى رو به روى امام غايب لازم نيست ، بلكه بايد نسبت به وجود او در جهان معرفت داشته باشيم « 2 » . تنها اماميّه واجد اين شرط هستند .
كسانى كه بر ضدّ على ( ع ) جنگيدند
داورى شيخ مفيد دربارهء مخالفان حضرت على ( ع ) بدان صورت است كه از يك پيرو مذهب تشيّع انتظار مىرود . وى گفته است .
« اماميّه و زيديّه و خوارج بر اين نكته توافق دارند كه ناكثان و قاسطان از مردم بصره و شام همگى به سبب جنگيدن با امير المؤمنين ( ع ) كافر و گمراه و ملعونند ، و به همين جهت جاودانه در دوزخ خواهند بود .
و اماميّه و زيديّه و گروهى از اصحاب حديث بر آن متّفقند كه كسانى كه بر ضدّ امير المؤمنين ( ع ) خروج كردند ( خوارج ) و از دين برگشتند ( مارقين ) ،
هامش
( 1 ) - اوائل ، ص 16 - 15 . دربارهء محمد بن شبيب رجوع كنيد به ابن المرتضى ، طبقات ، ص 71 . در خصوص بتريه رجوع شود به فان آرندونك آغازهاى امامت زيديان در يمن ، ص 82 حاشيه 8 .C . Van Arendonck Les Debuts de l'Imamat Zaidite an rencn .( 2 ) - رجوع شود به پيش از اين ص 161 .