حديث نيامده ثابت مىكند . وى در جواب به مقايسهاى با رفتار پيغمبر ( ص ) در جنگ حديبيّه متوسّل مىشود كه آن حضرت با آنكه چند برابر رزمندگان بدر مبارزانى با خود همراه داشت ، به نبرد نپرداخت . اين مردان از گونهاى ديگر بودند « 1 » .
معترض ديگرى دربارهء معجزه نظرى همانند عبد الجبّار ابراز داشته و آن را نشانهاى از حقّانيّت مقام رسالت دانسته است . به گفتهء وى ، اگر امام غايب روزى ظهور كند ، بر وى لازم است كه هويّت خود را به ثبوت برساند ، چه همهء مردمان از نسلى كه ممكن بوده است او را پيش از غيبت بشناسند ، از دنيا رفتهاند . او نمىتواند هويّت خويش را با معجزه كردن به ثبوت برساند ، بدان جهت كه وى پيغمبر نيست .
مفيد در جواب مىگويد كه معجزه لزوما پيامبرى را ثابت نمىكند ، بلكه راستگويى آن كس كه معجزه مىكند چنين است ، ادّعاى او هر چه مىخواهد باشد . و داستان حضرت مريم را نقل مىكند كه زكريّا معجزآسا خوراكى را در كنار او آماده ديد « 2 » .
در كنار افعال خود مهدى عليه السلام ، يك دسته نشانههاى ديگر با ظهور او همراه است همچون آمدن سفيانى و دجّال و كشتن اخلاف حسن ، بدان صورت كه در روايات آمده است « 3 » .
به اين اعتراض كه غير ممكن است كسى در سالهاى دور به دنيا آمده ، و هنوز در اين
هامش
( 1 ) - همان كتاب ، نامهء سوم ، ص 3 - 2 .
( 2 ) - اشاره است به قرآن ، سورهء آل عمران ، آيهء 37 .
( 3 ) - خمس رسائل ، نامهء اول ، فصل دهم ، ص 31 - 29 . براى آگاه شدن از اين علايم و علامتهاى ديگر ظهور حضرت مهدى ( ع ) رجوع كنيد به مفيد ، الارشاد ( نجف :
الحيدريه ، 1962 ) ، ص 61 - 356 . نيز رجوع شود به ه . لامنس ، « سفيانى ، قهرمان ملى اعراب سورى » در نشريهء انستيتوى فرانسوى باستانشناسى خاورى قاهره ، 21 ( 1922 ) 144 - 131 ، مخصوصا ص 36 - 134 .H . Lammens , « Le Sofianl , heros national des Arabes syriens » , Bulletin de l'Institut francais d'archeologie arientale du Caire .