فصل پنجم امامت
به گفتهء مفيد ، « اماميّه كسانى هستند كه به وجوب امامت و عصمت و وجوب نصّ براى تعيين شخص امام قائلند » « 1 » . دليل اساسى براى هرگونه اختلافى را كه ميان مذهب و آموزهء وى و مذهب معتزليان معاصر او موجود است ، بايد در مفهوم امامت جستجو كرد . در اين فصل از تعريف « امام » بدان صورت كه شيخ مفيد و عبد الجبّار در آثار خود آوردهاند ، و از عصمت و علم و ديگر مزاياى امام ، و از مبالغههايى كه بايد از آنها پرهيز كرد ، و ضرورت داشتن امام و مسئلهء غيبت امام دوازدهم و راه تعيين امام سخن خواهيم گفت .
تعريف
به گفتهء شيخ مفيد ، « امامان جايگزينان پيامبران ( ص ) در روان كردن احكام و برپا داشتن حدود الهى و پاسدارى از شرايع و تربيت كردن بنى نوع بشرند » « 2 » .
با اين تعريف ، امام نه تنها رئيس ادارى و قضائى و نظامى امّت است ، بلكه معلّم پرقدرت تودهء مردم نيز هست . اين تعريف اخير امام شيعه ريشهء آموزهها و اعتقادات ديگرى نيز هست كه بايد مورد مطالعه واقع شود : معصوم بودن از گناه ، ضرورت وجود امام در همهء زمانها ، و راهى كه از آن راه امام بايد تعيين شود .
هامش
( 1 ) - شيخ مفيد ، الفصول ، ص 40 - 239 .
( 2 ) - اوائل ، ص 35 .