بوده است . هنگامى كه حضرت مهدى ( ع ) ظهور كند ، قرآن را به ترتيب صحيح آن مىخواند و تفسير صحيح آن را به دست مىدهد .
به گفتهء مفيد ، حضرت محمّد ( ص ) در سراسر عمر معصوم از هر گناه كوچك و بزرگ بوده است . حتّى در نتيجهء غفلت يا پريشانى حواس نيز مرتكب گناه نشد .
پيامبران ديگر ، پيش از مبعوث شدن به پيامبرى ، ممكن بوده است گناهان كوچكى را كه مايهء بىاعتبارى آنان نشود مرتكب شده باشند ، ولى در ايام رسالت چنين چيزى اتّفاق نمىافتاده است .
عبد الجبّار نيز همچون شيخ مفيد معجزاتى از حضرت رسول ( ص ) نقل مىكند ، و در برشمردن معجزات قطعيّت وى از مفيد بيشتر است . عبد الجبّار قرآن را از جهت فصاحت درونى آن تقليدناپذير مىداند . به گفته وى ، بايد قرآن را مخلوق ناميد ، و متن رسمى آن متن درست و كامل است . پيامبران از دروغ گفتن و همهء گناهانى كه مايهء بىاعتبارى آنان شود ، نگاه داشته مىشدند ، ولى از جهتهاى ديگر تفاوتى با ساير مردم نداشتند .
انديشه هاى كلامى شيخ مفيد ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: احمد آرام
ص١٤٠