رسول اللّه چنين نيست . رسول اللّه در آزاد كردن اسيران جنگ بدر در مقابل فديه در حقيقت مرتكب گناه شد « 1 » . از سوى ديگر ، چون به امامان به ميانجيگرى فرشته وحى نمىرسيده ، مىبايستى كه آنان از گناه محفوظ شوند « 2 » .
اشعرى در دنبالهء سخن خود مىگويد كه از اعتقادات ديگر رافضيان آن است كه پيغمبر و امامان هيچ يك نافرمانى خدا نمىكنند و خدا آنان را از قصور و غفلت نگاه مىدارد ، چه ايشان حجّت خدا بر مؤمنانند « 3 » .
شيخ مفيد بر آن است كه پيغمبران ، به استثناى حضرت محمّد ( ص ) ، از همهء گناهان نگاه داشته شدهاند ، جز از آن گونه گناهان كوچك كه مايهء بىاعتبارى مرتكب آنها نشود و به صورت غير عمدى پيش از بعثت آنان صورت گرفته باشد . وى مىگويد :
« من مىگويم كه همهء پيامبران - صلى اللّه عليهم - از گناهان كبيره پيش از نبوّت و پس از آن معصومند ، و همچنين از گناهان كوچكى كه سبب بىاعتبارى و سبك شدن مرتكب آنها مىشود ، و اما ارتكاب گناهان كوچكى كه مايهء بىاعتبارى نمىشود روا است كه پيش از نبوّت و به صورت غير عمدى از آنان صادر شده باشد ، و پس از آن به هر صورت ممتنع است . اين مذهب جمهور اماميّه است ، و همهء معتزليان با آن مخالفند « 4 » » .
از طرف ديگر ، براى حضرت محمّد ( ص ) ، عصمت مطلق است ، حتّى در مورد گناهان كوچكى كه ارتكاب آنها بر ديگر پيامبران روا است . وى مىگويد :
« گفتار دربارهء عصمت پيامبر ما محمّد ( ص ) به صورت خاص . من مىگويم كه پيامبر ما محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - از كسانى است كه از آن زمان
هامش
( 1 ) - اشاره است به قرآن ، سورهء انفال ، آيهء 69 - 67 .
( 2 ) - الاشعرى ، مقالات ، ص 48 .
( 3 ) - همان منبع ، ص 49 - 48 .
( 4 ) - اوائل ، ص 30 - 29 .