« به خداى سوگند كه من كتاب خدا را از ابتدا تا انتهاى آن چنان مىدانم كه گويى در كف دست من است . در آن اطّلاعاتى دربارهء آسمان و اطّلاعاتى دربارهء زمين ، و اخبارى از آنچه بوده و اخبارى از آنچه خواهد آمد ، وجود دارد .
خدا گفته است : « در آن توضيح و بيان همه چيز هست » « 1 » .
و حديثى ديگر از امام جعفر صادق ( ع ) چنين است : « علم كتاب با ما است ، همهء آن » « 2 » . اين روايات ممكن است بدان معنى گرفته شود كه تنها امامان از تمام متن قرآن آگاهى دارند ، يا بدان معنى كه تنها آنان از معنى باطنى متن كامل آگاهند كه در دست مؤمنان است .
مفسّر قديم امامى قرآن ، ابو الحسن علىّ بن ابراهيم قمّى ، چندين مثال از متن درست قرآن نقل كرده است كه به سود امامان بوده و با اندكى تصرّف در متن تحريف شده است . مثلا ، كلماتى كه در قرآن رسمى به صورت « شما بهترين امّتى ( خير امّة ) بوديد كه در نوع بشر برآورده شديد » « 3 » ، در اصل به صورت « شما بهترين ائمهاى ( خير أئمّة ) بوديد كه در نوع بشر برآورده شديد » « 4 » ، بوده است . و كلمات « شما را امّت ميانه قرار داديم » « 5 » در اصل « شما را ائمّه ميانه قرار داديم » « 6 » بوده است .
هامش
( 1 ) - همان منبع ، ص 229 ، شمارهء 4 ، اشارهء به قرآن ، سورهء نحل ، آيهء 89 .
( 2 ) - همان منبع ، شمارهء 5 .
( 3 ) - قرآن ، آل عمران ، آيهء 110 .
( 4 ) - ابو الحسن على بن ابراهيم القمى ، تفسير القمى ، ويرايش طيب الموسوى الجزائرى ( نجف : الهدى ، 1386 ه . ق ) ، اول ، 10 ؛ نيز رجوع كنيد به نمونههاى ديگر در صفحات 11 - 10 .
( 5 ) - قرآن ، بقره ، 143 .
( 6 ) - القمى ، اول ، 63 . براى حذفهاى ادعايى رجوع كنيد به ت . نولدكه ، تاريخ قرآن ، تجديدنظرشدهء توسط شوالى ( چاپ دوم ، لايپزيگ : ديتريش ، 19 - 1909 ) ،