صافّين
ج صافّ ، صف كشنده : ترك تدبير و اختيار و مقام حملهء عرش حافّين و صافين است .
( ص 196 )
صفاين
( از مادّهء صفن ) كيسهها و توبرهها ( آنندراج ) : و دقايق نعم و صفاين حكم بر ايشان گشوده . ( ص 192 )
صفد
دو كعب از هم باز نهادن
رسول خدا - صلعم - از صفد و صفن نهى فرموده است ( ص 133 )
صفن
چهارپايى كه بر روى سه پا ايستد ، به يك پاى ايستادن ( مختار الصحّاح ) ؛ در اصل چارپايى كه بر روى سه پا ايستد و در آيهء 30 سورهء 38 ، الصّافنات الجياد همين معنى آمده است :
اسبانى كه بر روى سه پا ايستند و آن نشانهء عتق و كرم آنهاست . ( تفسير طبرى ، ج 6 ، ص 1555 ) :
رسول خدا - صلعم - از صفد و صفن نهى فرموده است . ( ص 133 )
عارضى بودن
فرعى بودن ، مقابل اصلى ( آنندراج و لغتنامه ) : خاموشى اصل است و سخن گفتن عارضى . ( ص 168 )
عارفت
شناخت خوبيها ، معرفت ، و العرف و العارفة و . . . واحد ضدّ النّكر و هو كلّ ما تعرفه النّفس من الخير . . . ( لسان العرب ) : موهبتى جسيم و عارفتى عميم از بارى تعالى بيابد . ( ص 58 )
عتاد
ساز و برگ لشكر ( مقدّمة الادب ) : توشه و عتاد از بهر روز معاد . . . ( ص 26 )
عذر كردن
عذر خواستن : چون جافى عذر كند ، حاضران بايد كه از او قبول كنند . ( ص 55 )
عروه وثقى
دستاويز محكم ؛ مأخوذ از قرآن كريم ، بقره 2 / 256 : هر كس كه دست در اين عروهء وثقى زد ، انقطاع و فترت به دو راه نيابد . ( ص 197 )
عقول
بسيار خردمند ، و العقول فعول منه للمبالغة ( لسان العرب ) : عقول فاهم قرآن ، اين چنين دلى باشد ( ص 11 )
عكّار
جنگجوى روى به هزيمت نهاده و بازگشته ، مأخوذ از حديث قلنا يا رسول اللّه نحن الفرّارون . فقال : انتم العكّارون . ( مختار الصحاح ) : شما عكّارانيد ، و عكّار آن باشد كه روى به هزيمت نهد و رجوع كند . ( ص 55 )
عنقا
سيمرغ ( المرقاة ) : عنقاى قاف عزّت در دام وصول نتوان آورد . ( ص 190 )
عين الحياة
چشمهء زندگى ، آب حيات ( فرهنگ معين ) : تا بر خلاصه و . . . كه در عين الحيات ابدى مستودع است واقف شوند . ( ص 16 )
غضاضت
تنعّم و خرّمى ( المنجد ) : و غضاضتى و تازگى در نفس پيدا شود . ( ص 62 )
غوايت
هلاك و نابودى ( المنجد ) : در حضيض غوايت و . . . بماند . ( ص 3 )
فراخ سخن
پرگوى و بيهودهگوى ، مكثار ( فرهنگ معين ) : دشمنترين امّتان من به من شخصى باشد پرگوى و فراخسخن . ( ص 109 )