در بابى كه شامل 15 حديث است ، ائمّه [ عليهم السّلام ] بر اهميت استماع احاديثشان و در چند روايت نيز بر اهميت ثبت آنها تأكيد مىكنند . ( ص 51 - 53 ) 31
ملاحظهء اين احاديث مستلزم به كارگيرى ابزار تفسير شخصى افراد همچون [ استفاده از ] « رأى » و « قياس » و « بدعت » نيست . برقى 29 حديث را در دو باب ( ص 207 - 209 ، 209 - 215 ) گرد آورده و صفّار نيز 18 روايت را جمعآورى كرده كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] تأكيد كردهاند : بايد فقط بر نصوص وحيانى « 1 » تكيه كرد و از به كارگيرى چنين ابزارهايى اجتناب نمود . ( ص 299 - 302 ، ص 518 - 519 ) كلينى 22 حديث دربارهء اين موضوع گردآورى كرده كه در آن احاديث ، ائمّه [ عليهم السّلام استفاده از ] « رأى » و « قياس » را نكوهش كرده و آنها را مساوى بدعت دانستهاند . ( ص 54 - 59 ) 32 از اين ميان ، 19 حديث ، يعنى 86 درصد ، از قمىها روايت شده است ؛ 11 حديث ، يعنى نصف آنها ، از اشعرىها روايت شده است ؛ 6 حديث را ، كه برقى ذكر كرده بود ، عمدتا با همان سند نقل كرده است . 33 كلينى به عكس [ آنچه از محاسن نقل كرده ] ، هيچيك از 18 حديث مربوط به اين موضوع را ، كه در بصائر وجود داشت ، در اين باب نقل نكرده است . 34
در باب بعدى ، كه شامل 10 حديث است ، ائمّه [ عليهم السّلام ] به شيعيانشان خاطرنشان كردهاند كه قرآن و احاديث ايشان تنها مرجع مسائل اعتقادى و عملى است . ( ص 59 - 62 ) براى مثال ، در روايتى كه از على بن ابراهيم نقل شده ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
هيچچيز نيست ، مگر آنكه دربارهاش آيهء قرآن يا روايتى وجود دارد .
( ص 59 ، ح 4 ) 35
عدهاى كه با احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى در ارتباط بودهاند ، روايتى را نقل كردهاند كه در آن امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
هامش
( 1 ) .revealed texts .