روايت كرده كه در آن امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] بر ارتباط ناگسستنى بين علم و عمل تأكيد كردهاند . ( ص 44 ، ح 2 ) 29 على بن ابراهيم حديثى را از امام چهارم ، على بن الحسين [ عليه السّلام ] ، روايت كرده كه امام [ عليه السّلام ] در آن مىفرمايند :
همانا علمى كه به آن عمل نشود ، جز بر كفر صاحب علم نيفزايد .
( ص 44 - 45 ، ح 4 )
در دستهاى از احاديث ، كه شامل 6 روايت است و بلافاصله در باب بعد مىآيد ، ائمّه [ عليهم السّلام ] شيعيان را امر مىكنند كه در حال كسب علم ، روز قيامت را نيز به ياد داشته باشند . حسين بن محمّد حديثى را از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] روايت مىكند كه در آن امام [ عليه السّلام ] گوشزد مىكنند :
كسى كه حديث ما را براى منفعت دنيا بخواهد ، در آخرت بهرهاى ندارد .
( ص 46 ، ح 2 ؛ قس . ص 46 ، ح 3 )
على بن ابراهيم حديثى را از پدرش از نوفلى روايت مىكند كه در آن امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند : پيامبر [ اكرم صلّى اللّه عليه و إله ] فرمودند :
فقها تا زمانى كه گرفتار دنيا نشدهاند ، امين پيامبرانند .
از پيامبر [ صلّى اللّه عليه و إله ] سؤال شد :
منظور از « گرفتار شدنشان در دنيا » چيست ؟ ايشان فرمودند : پيروى از سلطان . ( ص 46 ، ح 5 )
در بابى كه شامل روايات گوناگونى است . در روايتى از امام صادق [ عليه السّلام ] اهميت [ نقل ] احاديث ائمّه [ عليهم السّلام ] بازگو شده است . در اين روايت ، كه كلينى آن را از حسين بن محمّد اشعرى گرفته است ، امام [ عليه السّلام ] مىفرمايند :
كسى كه چهل حديث از احاديث ما را حفظ كند ، خداوند او را در روز قيامت ، عالم فقيه مبعوث مىكند . ( ص 49 ، ح 7 ) 30
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 288
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٨٨