بيشتر تقويت شده است . در يك باب كوتاه مشتمل بر 4 حديث ، كه در آن ائمّه [ عليهم السّلام ] اصناف مردم را توصيف مىكنند ، در روايتى كه از على بن ابراهيم از طريق جميل بن درّاج نقل شده ( اين روايت در كتاب بصائر ، از ابراهيم ، پدر على ، نقل شده ، اما در اينجا از طريق سندى كه اندكى متفاوت است نقل گرديده ) ، آمده است كه امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
ما عالم هستيم و شيعيان ما طالبان علم ، و ساير مردم كف روى آب .
( ص 34 ، ح 4 ؛ صفّار ، ص 8 ، ح 1 ) 25
مقصود از فراگيرى اين علم از ائمّه [ عليهم السّلام ] ، نه يك امر باطنى ، بلكه امرى كاملا عملى است . از اينرو - براى مثال - در بابى مشتمل بر 9 حديث ، از فتوا دادنى كه مستند به علم نباشد ، نهى شده است . ( ص 42 - 43 ) اولين و سومين حديث ، كه هر دو در اينجا از محمّد بن يحيى 26 روايت شدهاند ، در كتاب محاسن در باب مشابهى كه مشتمل بر 13 حديث است ، نقل شده بود ( ص 42 ، ح 1 و 3 ؛ برقى ، ص 204 - 267 ، ح 54 و 60 ) و روايتى كه در اينجا توسط على بن ابراهيم از محمّد بن عيسى بن عبيد ، كه راوى مسئلهدارى است ، نقل شده ، توسط برقى از پدر على ، اما از طريق سندى كه اندكى متفاوت است ، نقل شده بود . ( ص 43 ، ح 9 ؛ برقى ، ص 206 ، ح 61 ) حديث هشتم ، كه در بصائر از هيثم نقل شده ، اما در اينجا از على بن ابراهيم از پدرش و از او به بعد ، از طريق سند تقريبا مشابهى روايت گرديده ( ص 43 ، ح 8 ؛ صفّار ، ص 537 ، ح 2 ) ، استنادات امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] به آيهء 169 سورهء اعراف 27 و آيهء 39 سورهء يونس 28 را نقل مىكند . « 1 »
در باب ديگرى ، كه مشتمل بر 7 حديث است ، ارتباط بين علم و عمل بيشتر روشن شده است : محمّد بن يحيى اشعرى حديثى را از طريق محمّد بن سنان
هامش
( 1 ) . نشانى آيات در متن اصلى ، به اين شكل 40 : 7 و 169 : 10 آمده كه ظاهرا اشتباه است . ( ن )