( 24 ) . وى صحابى كوفى امام دهم [ عليه السّلام ] و وكيل دو تن از ائمّه [ عليهم السّلام ] ، و برادرش جميل ، مؤلّف يكى از « اصول اربع مأة » بود . وى رواياتى را براى سهل بن زياد و همچنين سعد بن عبد اللّه ، محمّد بن حسين كوفى ، محمّد بن عبد الجبّار ، على بن ابراهيم و حميرى نقل كرده است . نجاشى [ پيشين ] ، ص 102 ؛ طوسى ، الفهرست ، ص 16 ؛ اردبيلى [ پيشين ] ، ج 1 ، ص 112 - 114 . همچنين ر . ك .
Hussain [ op . cit ] , p . 52 n 154
.
( 25 ) . نجاشى او را ثقه دانسته است . ( ص 291 ) نجاشى در جاى ديگرى ( ص 42 ) بيان مىكند كه عمران ، اشعرى بود . همچنين ر . ك . اردبيلى [ پيشين ] ، ج 1 ، ص 644 ، 643 - 644 ، كه در آنجا وى متذكر مىشود : دو فردى كه نام يكسان دارند ، احتمالا يك نفرند . اشعرىهايى همچون احمد بن ادريس ، محمّد بن يحيى و سعد بن عبد اللّه ، رواياتى را از عمران نقل كردهاند .
( 26 ) . سلمه از اهالى نواحى رى رواياتى را براى اشعرىهايى همانند احمد بن ادريس ، سعد بن عبد اللّه و محمّد بن على بن محبوب و نيز حميرى نقل كرده ، اما نجاشى و ابن غضائرى وى را ضعيف دانستهاند . ر .
ك . نجاشى [ پيشين ] ، ص 498 ؛ اردبيلى ، [ پيشين ] ، ج 1 ، ص 372 . قس . طوسى ، الفهرست ، ص 79 .
( 27 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 93 .
( 28 ) . قس . ص 242 ، ح 1 ؛ ص 247 ، ح 10 .
( 29 ) . قرآن در 5 نوبت به اين كلمه به عنوان يك « وحى الهى » ، كه به انبياى گذشته و حضرت محمّد اعطا شده بود ، اشاره دارد . ر . ك . بقره : 53 ؛ انبياء : 48 ؛ بقره : 185 ؛ آل عمران : 4 ؛ و فرقان : 21 . همچنين ر . ك .
Ei 2 , 2 : 949 - 50 R . Paret , " Furkan " ,
همچنين دربارهء اين متون [ و حياتى ] ديگر ، ر . ك . آيهء 163 سورهء مائده و آيهء 3 سورهء آل عمران در قرآن .
( 30 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , pp . 73 - 5 , n 377
( 31 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 73
.
( 32 ) . قس .
Amir - Moezzi [ op . cit ] , p . 74 and n 316
. در روايات بصائر ، ص 119 ، ح 3 و ص 267 ، ح 5 ، اشارات بيشترى به اين علم وجود دارند كه به نظر مىرسد روايت اول نسخهء مختصر شدهء دومى باشد .
( 33 ) . نويسندهء ترجمهء فارسى ( كلينى ، محمّد بن يعقوب ، الاصول من الكافى [ عربى ، با ترجمه و شرح فارسى ] ترجمه و تحقيق ج . مصطفوى . تهران ، سه جلدى ، بىتا ) ، ج 1 ، ص 347 ، به نقل از مجلسى در بحار الانوار مىنويسد : اين روايت به مناظرهء بين امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] و معاندان شيعه همچون ابن مقفّع ( م 142 ق / 759 م ) اشاره داد . دربارهء ابن مقفّع ، كه اصالتا ايرانى است ، ر . ك . مقالهء
F . Gabrieli
در