روايات ، محمّد بن حسين 4 روايت نقل كرده كه يك روايت از طريق محمّد بن سنان ( ص 20 ، ح 1 85 ) و يك روايت از محمّد بن سنان از طريق جابر ( ص 28 ، ح 1 ) است . احمد بن محمّد 2 روايت ، سلمة بن خطّاب و ابراهيم بن هاشم نيز هركدام 2 روايت ، و عمران بن موسى يك روايت نقل كردهاند . 86 2 روايت از طريق ابان بن عثمان ( ص 28 ، ح 2 ، 3 ) ، و روايات ديگرى از طريق ابو حمزه ثمالى ( ص 29 ، ح 5 ) و يعقوب بن يزيد ( ص 377 ، ح 2 ) نقل شده است .
آخرين باب از دهمين و آخرين بخش بصائر ( ص 537 - 538 ) مشتمل بر 5 روايت است كه در آنها ائمّه [ عليهم السّلام ] به شيعيان هشدار دادهاند كه هرآنچه را به ايشان نسبت داده شده است ، نپذيرند . از اين روايات ، احمد بن محمّد 2 روايت و هيثم ، محمّد بن عيسى و محمّد بن حسين هركدام يك روايت نقل كردهاند . 87
در مجموع ، احاديث بصائر بيانگر برخى نيازهاى بسيار خاص مؤمنان ( شيعيان ) در قم ، در اواسط تا اواخر قرن سوم ق / نهم م است . در اثر تهديد مداوم ، هم از جانب بغداد و هم از جانب ديگر مراكز سياسى منطقهاى و در اثر چالشهاى معنوى از جانب ساير گروههاى شيعى همچون زيديه و اسماعيليه ، مجموعهاى از احاديث ، كه بر علم و توانايىهاى شگفتانگيز و معجزهآساى ائمّهشان [ عليهم السّلام ] ، به ويژه علم و دغدغهء خاطر ايشان نسبت به اوضاع و احوال پيروانشان در زمانهاى ديگر ، كه ائمّه [ عليهم السّلام ] در ميان آنان نيستند ، و نيز بر موقعيت خاص خودشان در اسلام تأكيد مىكنند ، صرفا مىتوانستند مايهء دلگرمى قمىها در غمانگيزترين لحظاتشان باشند .
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 253
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٥٣