ابراهيم بن هاشم هركدام يك روايت نقل كردهاند . يكى از اين روايات ، كه از امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] است ، از طريق مفضّل بن عمر نقل شده . ( ص 130 ، ح 1 )
در روايت ديگرى كه از طريق محمّد بن جمهور عمّى - كه نجاشى او را ضعيف و فاسد دانسته و ابن غضائرى نسبت غلوّ به او داده - نقل شده است ، امام [ عليه السّلام ] مىفرمايند :
ما هرشب جمعه بر پروردگار خود وارد مىشويم و باز نمىگرديم ، مگر اينكه مالامال از علم باشيم . ( ص 131 ، ح 3 )
در جاى ديگرى ، ائمّه [ عليهم السّلام ] به اين مطلب اشاره مىكنند كه دريافت اين علم يك جريان مداوم است . ( ص 135 ، ح 1 ؛ ص 138 ، ح 15 ؛ ص 325 ، ح 2 ؛ ص 325 ، ح 4 )
ائمّه [ عليهم السّلام ] نه خودشان در علمشان دستكارى مىكنند و نه علمشان قابل تجزيه و تحليل بشرى است . صفّار 3 باب مشتمل بر 18 روايت جمعآورى كرده كه در اين روايات ، ائمّه [ عليهم السّلام ] به اين امور تصريح كردهاند . ( ص 299 - 518 ، 302 - 309 ) 44 از اين روايات ، احمد بن محمّد 6 روايت نقل كرده و يك روايت نيز از طريق ابو حمزه ثمالى نقل شده است . ( ص 300 ، ح 6 ) عبّاس بن معروف ، محمّد بن حسين ، ابراهيم بن هاشم ، حميرى و يعقوب بن يزيد ، از طريق فضيل ، هركدام يك روايت نقل كردهاند . در يكى از اين روايات ، از امام [ عليه السّلام ] سؤال مىشود :
آيا هرآنچه كه شما ( ائمّه [ عليهم السّلام ] ) مىگوييد در كتاب خدا و يا سنّت پيامبر وجود دارد يا آن را از نزد خود مىگوييد ؟ حضرت فرمودند : به راستى ، هرآنچه ما مىگوييم در كتاب خداوند و سنّت پيامبرش وجود دارد . ( ص 301 ، ح 1 ؛ همچنين ر . ك . ص 301 ، ح 2 )
همچنين در روايات ديگرى ، ائمّه [ عليهم السّلام ] استفادهء خود از « قياس » را در اين
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٣٧