بن عيسى بن عبيد ، عمران بن موسى اشعرى و احمد بن محمّد 4 حديث نقل شده است ، كه از احمد بن محمّد يك حديث از طريق على بن ابى حمزه ثمالى ( ص 15 ، ح 4 ) و روايتى ديگر از محمّد بن خالد از طريق ابو حمزه ثمالى ، پدر على ( ص 15 ، ح 3 ) ، نقل شده است . از هريك از ابراهيم بن هاشم ، عبّاس بن معروف ، يعقوب بن يزيد و محمّد بن حسين نيز يك روايت نقل شده است . همچنين محمّد بن سنان يك روايت از جابر بن يزيد جعفى نقل كرده است . ( ص 15 ، ح 6 ) از 17 روايت در يكى از اين ابواب ، سه روايت را برقى در محاسن نقل كرده بود كه از جملهء آنها روايتى است كه احمد از طريق ابو حمزه نقل كرده . ( بصائر ، ص 15 ، ح 3 و محاسن برقى ، ص 132 ، ح 5 ؛ بصائر ، ص 15 ، ح 5 و محاسن برقى ، بخشى از روايت ص 132 ، ح 6 از طريق راويان گوناگون ؛ بصائر ، ص 18 ، ح 15 و محاسن برقى ، ص 133 ، ح 8 )
از اين احاديث ، اين مفهوم به دست مىآيد كه پيروان ائمّه [ عليهم السّلام ] از همان طينت ائمّه [ عليهم السّلام ] خلق شدهاند . براى مثال ، در روايتى كه از عمران بن موسى نقل شده است ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
خداوند گل ما و گل شيعيان ما را به هم سرشت ( عجن ) ، سپس ما را با ايشان و ايشان را با ما ممزوج كرد . پس هركسى كه از گل ما در طينتش باشد در اشتياق ما به سر مىبرد . سوگند به خدا كه شما از ماييد ! ( ص 16 ، ح 8 )
[ در روايت ديگرى ] از طريق همين راوى ، امام جعفر [ صادق عليه السّلام ] مىفرمايند :
خداوند ما را از علّييّن خلق كرد ( جعل ) و ارواح شيعيان ما را از آنچه كه ما را قرار داده بود ، قرار داد و از اينروست كه ارواح آنان مشتاق ماست ؛ و بدنهاى آنان را از مرتبهاى پايينتر از علّيّين خلق كرد .
دوره شكل گيرى تشيع دوازده امامى (فارسى) — صفحة 240
مساهمون: آندرو جي . نيومن
ص٢٤٠