محمّد [ صلّى اللّه عليه و إله ] نيز 72 حرف در اختيار داشت . ( ص 208 - 209 ، ح 3 ؛ همچنين ر . ك : ح 2 ، 4 ، 7 . ) 47
از اين 58 روايت دربارهء اين موضوعات ، 9 روايت از محمّد بن حسين نقل شده كه يك روايت آن از طريق مفضّل بن عمر است ( ص 189 - 190 ، ح 58 ) ؛ 8 روايت از احمد بن محمّد ؛ 5 روايت از محمّد بن عبد الجبّار ؛ و 3 روايت از ابراهيم بن هاشم .
يعقوب بن يزيد ، عبّاس بن معروف و محمّد بن عيسى هريك 2 روايت نقل كردهاند كه هردو روايت محمّد بن عيسى از ابان نقل شده است . ( ص 182 ، ح 27 ، ص 183 ، ح 31 ) از هريك از احمد بن محمّد بن عيسى و پدرش محمّد بن عيسى يك روايت نقل شده است . جابر بن يزيد ، ابان بن عثمان ، ابو حمزه ثمالى و نوح بن درّاج ( ص 182 ، ح 30 ؛ ص 186 ، ح 49 ؛ ص 183 ، ح 32 ؛ 183 ، ح 34 ) در [ اسناد ] ساير روايات جاى دارند .
ماهيت منحصر به فرد ائمّه [ عليهم السّلام ] و شيعيانشان
درحالىكه سلطهء تشكيلات سياسى - نظامى سنّى بهطور مستمر بر شهر اعمال مىشد ، احاديث صفّار به مؤمنان خاطرنشان مىكرد كه ائمّه [ عليهم السّلام ] علاوهبر دارا بودن علم منحصر به فردى كه از منابع منحصر به فرد به ايشان اعطا شده ، شخصيت ايشان و پيروانشان بىنظير است و جايگاه خاصشان در اسلام را به آنها يادآورى مىكرد . صفّار 24 حديث در ضمن 2 باب گردآورى كرده ( ص 14 - 20 ، 390 - 392 ) كه از اين دو باب - به ترتيب - يكى دربارهء خلقت ائمّه [ عليهم السّلام ] و پيروانشان از درجات متفاوتى از « علّيّون » است كه در آيات 18 - 21 سورهء مطفّفين 48 به آن اشاره شده ، و ديگرى دربارهء خلقت دشمنانشان از « سجّين » است كه در آيات 7 - 9 سورهء مطفّفين 49 به آن اشاره گرديده است . در اين احاديث ، از هريك از محمّد