وتماثيل ومكروه در اين مقام به معنى اصطلاحى است كه يكى از احكام حمته است يعنى آنكه تركش
أولى وأرجح است همچنان كه نماز در حمام گذاردن وصوم وهر وابتداء به صوم در سلح شعبان
كه عبارت است از روز سى أم با عدم رؤيت هلال همايعى در تكبيرات يا تحميدات يا
تسبيحات تسبيح زهرا عليها السلام تكبيري يا تحميدى يا تسبيحى زايد كردن كه هر يك از اينها ( مكروه است )
به همين معنى كه ترك آنها مستحب وراجح است نه به آن معنى كه فعل آن سنتي است كه مؤكد نيست وعبادتي است غير كامل كه نهايت مرتبه كمال ندارد وثوابي كه بر آن مترتب
مىشود ثواب است ناقص چنانچه شايع ومشهور است كه اطلاق مكروه بر عبادات بر اين
وجه مىباشد وتحقيق كلام در اين باب در كتاب سبع شداد در حواشي من لا يحضر الفقيه
مبين شده است أساس مباح بودن نماز وطواف ومس وخط مصحف وآنچه
به آن ملحق است وقراءت سوره عزايم وابعاض وآيات وكلمات آنها وداخل
شدن در هر يك از مسجدين اعظمين ومكث نمودن در هر مسجدى از مساجد واختيار
ومرور در مسجدين بخصوصها صاحب حدث أكبر را موقوف است بر غسل وغسل
شرط صحت ومشروعيت آنهاست اجماعا پس اگر يكى از أمور مذكوره واجب
بوده باشد غسل از براي استباحت آن واجب وايقاع به نيت وجوب متعين
إثنا عشر رسالة — صفحة 45
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٤٥