از براي جماع قبل از غسل مس ميت قابليت رفع حدث در آنها صحيح نيست ودر
وضو از براي نماز مندوب واز براي مس كتابت قرآن مندوب ودر تجديد
وضوئى كه رافع حدث بوده است ودر وضوى كون بر طهارت ودر وضوى
تأهب اعاده وضويى كه قبل از استنجاء باب واقع شده ودر وضو به جهت تخللى
حدث أصغر ودر اثناى غسل جنابت ودر اعاده وضو بعد از رعاف وقى
وتعمد وقهقهه در حالت نماز وعروض قراقر در شكم وبالجملة در اعاده هر وضو كه رافع
حدث بوده است نيت رفع حدث لازم است وبي قصد رفع حدث
آن وضو مندوب بفعل نمىآيد ودر باقي وضو است معدوده متوضى اختيار
دارد در ادخال رفع حدث در نيت واسقاط آن واقتصار بر ذكر غايت
وتعيين استحباب وقصد قربت مسأله هر گاه اقتصار بر ذكر غايت
شده باشد نماز به آن وضو صحيح نيست ومس كتاب قرآن نمىتوان كرد مگر قصد
شده باشد كه آن غايت كه وضو از براي آن مىكند على الوجه الأكمل به فعل آيد چه
اين قصد در قوت نيت رفع حدث است ودر اين صورت به همان
وضو نماز مىتوان كرد على الأقرب وجد محقق من قدس الله تعالى روحه
إثنا عشر رسالة — صفحة 42
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٤٢