مىگويد اگر قصد وقوع غايت على الوجه كرده است وآن وضو هيچ نماز مىشود
ومن در تسويغ مضايقه دارم وترتب أباحت نماز بر اين وضو اعتبار قصد اكمليت
مىكنم وقصد مجرد كمال را كافى نمىدانم چه ايتان به غايت مقصوده مانند تلاوت
قرآن وحمل مصحف ودخول قبه معصوم وأمثال آن بىوضو ناقص است وبا
وضو غير رافع حدث كامل با وضوئى كه رفع حدث كند أكمل پس قصد مجرد كمال
در قوت قصد رفع حدث نيست وشيخ شهيد نيز قدس الله تعالى در ذكرى اعتبار
وجه أكمل كرده است مسأله نيت وضوى مجدد در تجديد وضوى واجب
رافع حدث مثل نيت صلاة فريضة معاده است در جائى كه اعاده سنت بوده باشد
وتجديد واعاده اين معنى دارد كه همان وضو وهمان نماز را بر صفتي كه در حد نفس خود بر آن
صفت بوده وهر هيئتى كه بر آن هيئت به فعل آمده است بار ديگر به عمل آورده وتجديد
واعاده مستحب است نه مجدد ومعاد پس نيت چنين مىكند كه همان وضو را از براي
رفع حدث وبر وجه وجوب قرة أخرى به عمل مىآورم قربة إلى الله وعند الله
تعالى يكى واجب وديگر مندوب محسوب خواهد بود واحتساب واجب
ومندوب وتعيين أو به اراده واختيار الهى مفوض ومنوط است واين معنى در متن
إثنا عشر رسالة — صفحة 43
مساهمون: السيد محمد باقر الداماد ( الميرداماد )
ص٤٣